Januari

De lange maand januari is voorbij. Ja, ik vind ieder jaar dat het lang duurt eer januari voorbij is. Komt misschien wel door de drukte van de feestmaand.

Januari was een beetje een triestige maand. Veel regen, wind en grijze lucht, een enkele mooie dag niet te na gesproken. We kregen ijs, en een beetje sneeuw.

We vierden al twee verjaardagen: die van zoonlief op 2 januari ; die van manlief op 21 januari. Gaat altijd gepaard met een lekker etentje met het gezin.

In de helft van de maand hadden we ook nog een gezellig feestje met de schoonfamilie. Het was van 2019 geleden dat dat we vier van de zes familieleden nog gezien hadden. In de tussentijd waarde er een hardnekkig virus rond en, ach, we zijn niet zo close met de “koude kant”.

Veel deden we niet in januari. We bezochten Winterfloridylle in Meise, Wintersfeer in Damme en gingen in Knokke naar het vuurwerk kijken.

We deden een cinemake: Le otto montagne, een film van een Belgisch regisseurskoppel die op het filmfestival in Cannes in de prijzen viel.

We bezochten ook nog de Vakantie Expo, om ideetjes op te doen voor een reis in het najaar. Jaaaren geleden dat we op het Vakantiesalon (zoals dat vroeger heette) waren. Ik had nooit nood aan ideetjes want we verbleven de laatste vijf jaar heel de maand oktober in Spanje. Aangezien we nu eens wat anders willen kwam de Vakantie Expo op het juiste moment. Waar het vroeger een evenement was waar we met gemak een halve dag konden rondlopen, hadden we het nu op een klein uur gezien. Maar we waren er eens mee weg.

In het restaurant waar we nadien lunchten hing volgend bordje in het toilet: If you sprinkle when you tinkle, please be neat and wipe the seat. Vond ik wel grappig.

Op het einde van de maand hebben we ook nog wat nuttigs gedaan: op onze zieke kleinzoon gelet. Wat begonnen was als valse kroep ontaardde in een lelijke luchtweginfectie met ademhalingsproblemen en hoge koorts. Ocharme het ventje.

Hopelijk wordt februari beter voor iedereen en kan ik weer wat actiever zijn (op de fiets), maar als onderstaande weerspreuk gelijk krijgt, dan gaat daar weer niets van in huis komen.

“Heeft januari koude en droge dagen, dan zal in februari de sneeuw u plagen”.

Bye, bye, januari. Blij dat je voorbij bent.

Auto’s

Alweer even geleden dat ik nog eens een ‘lijstje’ deed. Deze zag ik een tijdje geleden bij Mrs. T.
Bij gebrek aan andere content …

Heb je een auto & waarom?
Sinds ons pensioen heb ik geen eigen auto meer en hebben we alleen nog een gezinsauto.

Wat was je eerste auto?
Mini Cooper


Wat heb je nu voor auto?
Nissan X Trail (gezinswagen)

Wat voor een kleur heeft je auto?
Zwart, zoals de meeste van mijn/onze auto’s waren.

Heb je wel eens een botsing/ongeluk gemaakt?
Twee keer: toen ik net mijn rijbewijs had en de tweede keer een jaar of tien geleden, alleen blikschade gelukkig.

Heeft je auto een bijnaam?
Neen. Kleinzoon noemt hem de monstertruck.

Heb je al eens een lekke band gehad?
Eén keer, op een zeer ongelegen moment.

In welke auto rijd je over 10 jaar?
Dat zal noodgedwongen iets elektrisch zijn vermoed – en vrees – ik.

Hoe vaak was je je auto?
Euh … nooit. Manlief rijdt er af en toe eens mee naar de carwash.

Welke van de 3 kun je wel missen: airconditioning, automaat of 5 deuren?
Automaat, hebben we ook nu niet en wil (voornamelijk) ik niet.

Automaat of versnelling?
Versnellingen, 6 stuks en een achteruit.

Heb je wel eens gelift?
Heel vroeger, toen ik nog in de jeugdbeweging zat.

Wat kunt je het minst goed: achteruit inparkeren, hellingproef of keren op de weg?
Ik heb met geen van de drie een probleem maar vanaf een helling vertrekken doe ik het minst graag, vind ik vooral eng bij het uitrijden van een steile ondergrondse parking wanneer je geen zicht hebt op de straat.

Hoelang heb je je rijbewijs al?
Van in 1972 … 50 jaar dus.

Wat is je droomauto?
Mini Cabrio (of een andere cabrio).

Zing je wel eens in de auto?
Dat gebeurt.

Waar luister je naar in de auto?
Als er muziek op staat, dan is dat Radio 2 of ik verbind met een van mijn playlists op Spotify.

Zou je de weg nog weten te vinden met een ouderwetse wegenkaart?
Denk het niet. Ben nogal verslaafd aan Waze … betrouwbaarder dan de ingebouwde GPS.

Houd je van autorijden? En kan je goed autorijden?
Ik hou van autorijden en ik kan goed rijden. Nogal blufferig om dat van jezelf te zeggen, maar het is wel zo.

Wat voor soort rijder ben je?
Vlot, heb nogal een zware voet.

Wie rijdt er het meeste: jij of je partner?
Half om half.

Hoeveel kilometers wordt er jaarlijks in jouw auto gereden?
20.000 km ongeveer. We rijden best veel en gaan soms ook met de auto op vakantie.

Wilde plannen

Ik heb wilde plannen. Ik wil namelijk iets anders met mijn haar.

Dit is het model dat ik in gedachten heb. De kleur heb ik al (naturel), nu de lengte bovenaan nog …

Photo credits: Pagina ‘Korte Kapsels’ op Facebook

Mijn kapster temperde al meteen mijn enthousiasme. “Ge gaat daar veel werk aan hebben want er zit te veel ‘slag‘ in uw haar”.

Ik ben zelf benieuwd hoe lang ik het ga volhouden. Best mogelijk dat ik volgende week al terugga en zeg “alles eraf”.

Ochtendwandeling

Wat was het een mooie zonnige ochtend gisteren. Het leek wel lente. Hoog tijd om nog eens een foto te nemen voor mijn album ‘Blue‘ op Facebook. Daarin ik tracht elke blauwe-lucht-dag een foto te plaatsen. Omdat ik nogal lui van aard ben is dat er vaak een vanuit het keukenraam, of het raam van de slaapkamer, vanuit de tuin, enz.

Dus dacht ik: de zon schijnt, ik ga naar de heide, wandel tot aan de ‘grote zandbak‘ zoals kleinzoon de zandvlakte noemt en maak daar een foto. Maar toen ik daar was – minder dan 5 minuten stappen – vond ik het zo’n zonde om terug te keren dat ik er een rondje van gemaakt heb.

Het resultaat van mijn sportieve uitspatting is heel veel (blauwe) foto’s!

WinterFloridylle & Wintersfeer

Zoals eerder al geschreven, brachten wij op 5 en 6 januari een bezoek aan bovenstaande events.

WinterFloridylle
De website van de Plantentuin in Meise beloofde een magisch sprookjesbos: “het betoverende lichtfestival WinterFloridylle neemt je mee op een tocht van 3,5 km langs prachtige lichtinstallaties. Piet Goddaer componeert alle muziek voor deze editie van WinterFloridylle en dompelt je onder in een sensationele muzikale ervaring“.

Aldus de website. In realiteit was het een modderige bedoening in een pikdonker park waar je bij momenten bijna je nek brak. De lichtinstallaties lagen ook allemaal vrij ver uit mekaar en wij vonden het niet echt de moeite van de verplaatsing waard. Ook de muziek sprak ons niet meteen aan.

Toch wat foto’s.

Ik had medelijden met de juffrouw die daar zo mooi stond te kwelen met haar voeten in het water …

Wintersfeer
Bloemenkunst in het Sint-Janhospitaal in Damme door de internationaal gerenommeerde bloemenkunstenaar Frederiek Van Pamel“.
Ik kende Frederiek Van Pamel niet, maar ik hou wel van bloemen. Al vond ik dit meer groene takkenkunst dan bloemenkunst. Inherent aan het seizoen uiteraard. Al bij al vond ik het, op enkele stukken na, nogal bombastisch.

Worstenbrood en appelbollen

In het Antwerpse is het een jaarlijkse traditie om op Verloren Maandag worstenbrood en appelbollen te eten.

Een beetje geschiedenis (bron: Gazet van Antwerpen)
Verloren Maandag valt altijd op de eerste maandag na de eerste zondag na Driekoningen. In Antwerpen duikt Verloren Maandag op in geschriften uit de 15e en de 16e eeuw. Op die bewuste dag legden mensen uit de ambtenarij, de gilden en nog een reeks andere verenigingen de eed af.

Zeker is dat de traditie van worstenbroden en appelbollen op Verloren Maandag pas veel later gangbaar wordt. Tot diep in de 19e eeuw trokken mensen die bewuste maandag naar de herberg, waar ze zich tegoed deden aan worst en ander gebraden vlees.

Volgens de overlevering zou pas begin vorige eeuw het worstenbrood zijn intrede doen, nadat een snuggere slager besloot om het vlees in een jasje van brood te wikkelen. En het was nog wachten tot na de Tweede Wereldoorlog voor cafébazen hun klanten massaal op worstenbrood en later appelbollen zouden trakteren.

Ook op de werkvloer werd en wordt deze traditie in ere gehouden. Toen ik nog werkte werden de worstenbroden en appelbollen door een bakker uit de buurt tegen de middag warm aangeleverd.

En ook thuis doen we er graag aan mee, al is er wel een probleem. De bakker die de lekkerste (bladerdeeg)worstenbroodjes bakte is vorig jaar met pensioen gegaan en niemand heeft de bakkerij overgenomen. En hoewel de etalages bij de andere bakkers vol liggen, moet ik geen worstenbrood van een andere bakker, viesneus die ik ben.

Dus ga ik straks zelf aan de slag. Met lekkere verse chipolata worstjes van mijn beenhouwer en plakjes bladerdeeg. Moeilijker dan dat is het niet.

De appelbollen, die in een ander deegjasje zitten, komen gewoon van bij de bakker.

Smakelijk!

Week 1/2023

De eerste week van het nieuwe jaar zit er op.

31 december
Op de laatste dag van het oude jaar zijn we, nadat de nieuwjaarszangertjes gepasseerd waren, naar de cinema geweest. Een vriendin bood twee tickets aan op Facebook en wij wilden al langer de film ‘Onze Natuur‘ gaan kijken, maar wij hebben altijd een zetje nodig om op regenachtige en winderige dagen ons kot uit te komen. Dit was een goed zetje, en het was een prachtige film met mooie muzikale omlijsting en de aangename vertelstem van Matteo Simoni. Hij had van mij best nog een uur langer mogen duren!

1 januari
kwamen onze kinderen nieuwjaar wensen. Kleinzoon, toch nog altijd verlegen, zegde zijn nieuwjaarsbrief op. Speciaal uitgezocht voor oma en opa, met de tekening van een rosse kater op de kaft. En natuurlijk waren er cadeautjes voor iedereen. Het werd een prettige middag, maar de feestelijkheden waren nog niet ten einde want …

2 januari
werd dit mooi-ventje-van-toen veertig. Ik kan nog altijd niet bevatten dat ik een kind van veertig heb. Zo voel ik me zelf vaak nog …

Na veel twijfelen heeft hij toch een klein feestje gegeven. Hij is niet zo van het feesten (wij ook niet), maar zijn veertigste, dat kon hij toch niet zomaar voorbij laten gaan vond zijn vriendin.

3 januari
had ik – op verzoek van mijn tandarts, wiens trukendoos om mijn ongemak/pijn te verlichten, leeg is – een afspraak bij een (derde) tandarts-protheticus in Antwerpen. Volgens mijn tandarts een autoriteit op het gebied van ingewikkelde protheses. Elke keer weer dat sprankeltje hoop, dat dan toch de kop weer ingedrukt wordt want ook deze super vriendelijke man kan me niet helpen. Zowel mijn chirurg als mijn tandarts hebben prima werk geleverd en het resultaat is wat het is.

4 januari
reden we zouden we in de namiddag naar Knokke rijden. Ik had de week ervoor een hotel gereserveerd omdat we het vuurwerk op het strand wel eens wilden zien (en zin hadden in een kort tripje). Eén keer reserveer ik eens zonder annuleringsgarantie en is het geen weer om een hond door te jagen. Woensdag las ik op sociale media dat het vuurwerk vanwege een verwachte 6 à 7 Bft niet zou doorgaan. We hebben nog even getwijfeld: óf Knokke in de regen en de storm zonder vuurwerk, óf geld kwijt. We besloten voor de korte pijn: annuleren en geld kwijt maar ik heb mijn lesje weer geleerd.

Wij, en logeren aan de Belgische kust, het is geen ideale combinatie. Getuige ons gezinsweekend van september 2020.

5 januari
had ik voor ’s avonds tickets gekocht voor WinterFloridylle in de Plantentuin van Meise. Het klank- en lichtspel neemt je mee op een tocht van 3,5 km langs lichtinstallaties die speciaal voor deze gelegenheid zijn ontworpen. De ene installatie was al geslaagder dan de andere. De muziek werd gecomponeerd door Piet Goddaer.
Voor wie ooit “De Grote Schijn” in het Rivierenhof in Deurne/Antwerpen al bezocht heeft … het event in Meise is eigenlijk een flauw afkooksel.
De hele dag was het droog geweest, tot we moesten vertrekken. Maar we zijn toch gegaan en tegen dat we daar waren was het gelukkig opgehouden met regenen.
Ik wijd er een apart fotologje aan. Alvast een teaser.

6 januari
is en blijft een moeilijke dag. Altijd blij dat die voorbij is.

’s Avonds zou er opnieuw vuurwerk zijn in Knokke en als ik iets in mijn hoofd heb … Dus zijn we toch nog naar zee gereden, maar eerst bezochten we Wintersfeer in Damme, bloemenkunst van Frederiek van Pamel in het Sint-Janshospitaal. In de late namiddag zijn we naar Knokke gereden en hebben we genoten van prachtig vuurwerk op het strand én van een heerlijk diner uiteraard.

Deze is voor jou, mam. Jij hield zo van vuurwerk.

7 januari
waren we nog eens gewoon thuis. Er moesten nodig wat huishoudelijke taken verricht worden. En het is ook gewoon fijn om thuis te zijn.

En ondertussen wachten we nog steeds tot de donkere helleborus zijn mooie bloemen laat zien.

En zo was de eerste week van januari heel snel om.

Jaaroverzicht 2022

Na twee covid-jaren zou 2022 het jaar van de Vrijheid worden. Zou, zeg ik wel want er waren nog redelijk wat beperkingen. Reizen bijvoorbeeld was in het begin van het jaar nog een heel gedoe. Je moest of een vaccinatiecertificaat of een herstelbewijs kunnen voorleggen, ofwel een PCR-test laten afnemen én de papierwinkel moest in orde zijn (inreisformulier, PLF-formulier, …). In de loop van het jaar werd het ook duidelijk dat covid nog niet de wereld uit was. De cijfers stegen opnieuw torenhoog.

Op 24 februari brak de Russisch-Oekraïense oorlog uit. Het was de start van het grootste militaire conflict in Europa sinds WO II. De beelden van de bombardementen en de miljoenen vluchtelingen hebben niemand onberoerd gelaten.

De gas- en elektriciteitsprijzen swingden de pan uit en de inflatie bedroeg op een bepaald moment maar liefst 12%.

En dan was er ook nog #woke, LGBTQIA+ en de klimaatklevers. Zucht voor die laatsten. Een leuk woord, maar wat denken ze zo te bereiken?!

Op persoonlijk vlak was er niets dat eruit sprong, niet positief en niet negatief. Het was een gewoon gematigd jaar met een veel te hete zomer, dat wel.

Gezondheidsgewijs was er geen verbetering, eerder het tegenovergestelde, maar mijn controles waren gelukkig altijd goed. Dit in tegenstelling tot drie nichten die in de loop van het jaar de diagnose kanker kregen. K**ziekte!

Wat het sociale betreft was het voor mij nog heel erg zoeken na twee wel heel stille jaren. De behoefte aan veel sociaal contact bleef uit. Onze overjaarse jeugdclub organiseerde best al wat activiteiten maar veel zin om deel te nemen hadden we nog niet. We hielden het bij eetafspraken met een paar goede vrienden.

Mijn sportieve kant, voor zover ik die heb, laat zich zien in wandelen en fietsen.
Strava zegt me dat ik 2.481 kilometer gefietst heb, dat is 11 kilometer minder dan in 2021. De hitte tijdens de zomermaanden zal daar wel iets mee te maken hebben. Ik heb daarentegen wel 66 kilometer meer gestapt, in totaal 270 kilometer. Doel bereikt, denk ik dan.
Strava blijft een fantastisch leuke en, voor mij, motiverende app.
Op naar een nieuw sportief jaar!

Al bij al was het voor ons wel weer een goed reisjaar. We zijn vaak weggeweest, soms kort, soms lang. We hebben gefietst en gewandeld in binnen- en buitenland. Daar genieten we allebei heel erg van.

Aan foto’s geen gebrek, aldus hierna een impressie van onze activiteiten. Ik heb ze in twee slideshows gezet: eentje Benelux en eentje Frankrijk/Spanje. Het is een beetje een rommeltje geworden vrees ik …

Fijne jaarwisseling!!!


Voor mijn archieven:
Januari – 1 nacht hotel My, Malmédy
Maart – 10 nachten H10 Big Sur, Tenerife
April – 3 nachten Van der Valk, Emmeloord
Juni – 1 nacht Ibis Styles, Mâcon
Juni – 7 nachten Le Petit Ramsès, Sainte-Maxime
Juni – 3 nachten Les Alizés, Évian-les-Bains
Juli – 2 nachten hotel Bornholm, Terschelling
Augustus – 1 nacht Parkhotel, Izegem
September – 2 nachten B&B De Passant, Breskens
Oktober – 31 nachten app. El Lagar, La Cala de Mijas, incl. 2 nachten B&B Cádiz
November – 2 nachten Van der Valk Cuijk, Nijmegen