Het Meer van Genève

Wat is het mooi aan het Meer van Genève! De rust, de ingetogen sfeer, het grote meer met de bergen op de achtergrond, …

Ook de rit hier naartoe gisteren was prachtig. We hadden ervoor gekozen om langere stukken langs N- en D-wegen te rijden, zo zie je nog eens iets onderweg. Mooie landschappen met immens veel groen, lavendelvelden, slaperige dorpjes, beboste hellingen, riviertjes, overstekend ‘wild’, steile rotswanden, en op het laatste stuk de besneeuwde toppen van de Alpen.

Hier, in Évian-les-Bains, hebben we geboekt tot zaterdag. Misschien blijven we nog een paar dagen extra. Dat zal van het weer afhangen. Het was vandaag nog maar eens 36 graden en als het zo blijft, dan zal ik blij zijn dat ik zaterdag naar huis kan.

Je hoort het nog …

Tussendoortje

Ik ben vanochtend beroofd bij het benzinestation. Ik was zo geschrokken, mijn handen trilden, ik was duizelig en ik denk echt dat ik in shock was.

Ik belde de politie. Ze waren fantastisch en riepen medische hulp in omdat mijn bloeddruk enorm steeg.

De politie vroeg me of ik wist wie het had gedaan en ik zei:

‘Ja, het was pomp nummer 2’.

😅

Friday Photo

De hele dag reden er twee dametjes met hun gele wagentjes rond in de straten van Saint-Tropez. Reclame voor een of andere zaak. Ik vind die rieten stoelen wel wat hebben.

Het is eens iets anders dan flyers in de bus stoppen of reclameborden langs de weg.

Bekijks hadden ze in ieder geval.

Hier…

… zijn we dinsdag in de loop van de namiddag aangekomen. ‘Hier‘ is een B&B in Les Issambres-Sainte-Maxime waar we een week blijven. Daarna reizen we weer naar een andere locatie.

Le Petit Ramsès

Ondanks dat het dinsdag een gewone werkdag was, hebben we goed kunnen doorrijden van Mâcon tot Sainte-Maxime. Maar we moesten wel Lyon voorbij en wie daar al eens gepasseerd is, weet dat het daar áltijd file is. Lang voor we aan de tunnels waren, stonden we al stil.

Ik dacht bij mezelf, ik kijk eens op Waze of die een andere optie heeft. En dat had Waze: een melding dat de alternatieve route maar liefst 180 minuten sneller was. Daar moesten we niet lang over nadenken! Het was zo eenvoudig: de autostrade verlaten, klein stuk door een rustig deel van Lyon en dan weer de A6 op. De tunnels hebben we niet meer gezien.
Waze is mijn vriend!

Terug aan de Côte d’Azur, ik had het een week geleden niet kunnen denken. In de jaren ’70-80 kwamen we bijna jaarlijks in deze regio maar de laatste keer is nu toch wel twintig jaar geleden. Het wordt dus een herontdekking van de kuststadjes en van het hinterland, de zoveelste trip down memory lane.

Is het een teken van oud worden als je dingen van vroeger terug gaat opzoeken? Het zou me niet verbazen.

Alvast een paar beelden van Sainte-Maxime.

Wordt vervolgd.

Onderweg

Maandag vertrokken wij dus met een andere bestemming dan eerst gepland. We passeerden Luxemburg, Metz, Nancy en belandden uiteindelijk rond 17 uur in Mâcon.

Onderweg hadden we zon en wolken, maar we trotseerden ook twee immense stortbuien, à la rijden tegen 30 km/u. Gevaarlijk, maar het was rustig op de weg want het was ook in Frankrijk pinkstermaandag.

We checkten in in het geboekte hotel, zwierden onze koffers in de kamer en gingen op zoek naar een terrasje aan de Saône. Gemakkelijker gezegd dan gedaan. De meeste zaken waren gesloten, maar wie zoekt die vindt.

Een lekker glas Viré-Clessé

Een restaurant vinden was al even niet-evident op deze tweede pinksterdag. Daar had ik mij in de auto mee beziggehouden.

Enfin, nog een eind gewandeld in de niet-zeer-aantrekkelijke en tamelijk verwaarloosde stad en ons tegen half acht naar het restaurant begeven.

Ma table en ville. Klein, modern, gezellig, man in de keuken, vrouw in de bediening. Een zeer beperkte kaart met keuze uit twee voorgerechten, twee hoofdgerechten, kaas en twee desserts. Eigenlijk min of meer eten wat de pot schaft.

Maar het was super lekker, zeer fijn verzorgd, mooie bordjes (met veel groenten wat een uitzondering is in Frankrijk!). Daar kunnen wij echt van genieten.

Vandaag gaat de reis verder.

Waar naartoe? Je leest het nog.