Booster

Er was al langer sprake van dat risicopatiënten die met AstraZeneca gevaccineerd waren eind dit jaar een booster zouden krijgen. De bescherming zou namelijk tegen de winter tot onder de 50 procent kunnen dalen. (*) Jammer dat ze daar maar achter kwamen toen het grootste deel van de ouderen en risicopatiënten al een eerste prik hadden gehad, velen zelfs al een tweede.

Ik was dus zowel blij als verrast toen ik vorige week een uitnodiging kreeg voor een Pfizer booster want voorlopig zijn weinigen ‘uitverkoren’. Alleen wie ‘immuungecompromitteerd is’ (wat een mooi woord) krijgt de booster. Onder andere ook patiënten die tussen 2018 en 2021 behandeld zijn voor kwaadaardige tumoren horen daarbij.

Een heleboel risicopatiënten vallen bijgvolg uit de boot en dat zijn vaak mensen die deze booster veel harder nodig hebben dan ik. Je leest soms schrijnende verhalen op de bewuste Facebook groep.

Nu ja, ik kan er niks aan veranderen dat het is zoals het is.

Mijn booster was voorzien voor 2 oktober maar dan zijn we op vakantie. Ik had het graag uitgesteld tot november omdat het maar goed twee maanden geleden is dat ik mijn tweede AZ vaccin kreeg én het nog lang geen winter is, maar ons vaccinatiecentrum sluit eind oktober. Voor alle zekerheid toch even naar de huisarts gebeld. Die vond het OK om de prik nu al te laten zetten.

Zodoende heb ik gisteren mijn derde shot gehad. 💉

Als ik nu nog niet genoeg beschermd ben, dan weet ik het niet meer!

(*) Uit latere studies blijkt dat dit niet alleen voor het AstraZeneca vaccin geldt, maar ook voor het Pfizer vaccin. ‘Voor mensen die gevaccineerd werden maar geen immuundepressie hebben, wordt bekeken waaneer ze best een herhalingsdosis zouden krijgen. Daarvoor volgen we de wetenschappelijke studies’ (aldus mails van Pierre Van Damme en Wouter Beke).

Mini vakantie 4

Breskens & Hoorn, een vreemde combi‘, schreef ik al in een vorig logje. Er is een verklaring voor.

Donderdag, toen we terug waren van het ziekenhuis, ben ik onmiddellijk op zoek gegaan naar logies voor het weekend. Ons plan was om enkele dagen in Zeeuws-Vlaanderen door te brengen, de grote omgeving van Breskens. Ik had een paar mooie B&B’s gevonden in Schoondijke en verder weg in Ijzendijke, maar enkele telefoontjes leerden me al heel snel dat we die regio wel konden vergeten. Er waren nog wel wat hotels beschikbaar, maar niet onze meug en tegen absurde prijzen.

Dan maar onze toevlucht genomen tot Van der Valk en gezien wat er daar nog beschikbaar was tegen een min of meer aannemelijke prijs en bij voorkeur aan het water. En dat werd Hoorn, West-Friesland.

Maar eerst Breskens dus want als ik iets in mijn kop heb … Vrijdag om half elf zaten we al aan de koffie in een strandtent. Eerst koffie is vaste prik als we gaan fietsen. Waarna we een prachtige fietstocht hebben gemaakt: de Zwinroute, heen door de polder (Breskens, Nieuwvliet Dorp, Cadzand Dorp, Retranchement) tot in Knokke waar we geluncht hebben bij Marie Siska. Vele jaren geleden gingen we daar ook wel eens een (hartjes)wafel eten. Dit was toch wel de laatste keer, echt vergane glorie en veel koude kak, zoals ze bij ons zeggen.

De terugtocht ging door de duinen (Cadzand, Nieuwvliet-Bad, Groede, Breskens). Prachtig zonnig weer, mooie rustige fietspaden, vooral in de heenrit nauwelijks andere fietsers – wel drukker eens we langs de kust reden. We hebben er in ieder geval erg van genoten.

Zaterdagmorgen zijn we onder een stralend blauwe hemel dik pak laaghangende bewolking en bij een temperatuur van 14 graden (brrrr) al vroeg noordwaarts vertrokken. Gelukkig klaarde het op naarmate we dichter bij onze bestemming kwamen.

Voor de eerste dag had ik een fietstocht gepland Schoorl-Bergen (Noord-Holland), dwars door de duinen. Een werkelijk prachtige rit met kilometers purp’ren heide en witte hoge duinen. Kronkelende fietspaden, omhoog en omlaag… zó mooi.

Over de eerste vijftien kilometer hebben we anderhalf uur gedaan. Ik kon niet stoppen met foto’s nemen!

Dit was met stip de mooiste rit van deze mini vakantie.

Op naar VdV in Hoorn!

Zondag hebben we een rondje Hoorn-Enkhuizen gefietst. Een afwisselende rit langs immense weilanden en prachtige boerderijen, veel sloten en plassen met vogels allerhande. Nu weet ik ook wat ‘gakkende’ ganzen zijn. Wat een oorverdovend lawaai maken die beesten. De terugweg ging over de dijk langs het IJsselmeer/Markermeer.

Nergens is de ‘hemel’ zo groot als in Friesland.

Panorama

Maar liefst 70 km hebben we gefietst. En dan ’s avonds nog over en weer naar het centrum om te eten. Ik was niet eens moe maar mijn achterwerk … Het was wel weer een mooie rit en onderweg kom je nog wel eens pareltjes tegen, zoals Theetuin De Libel in Andijk, alwaar we naast de vijver met kwakende kikkers en temidden van de heerlijke bloementuin genoten van verse drakenthee (hij) en koffie (ik).

Zowel Hoorn als Enkhuizen zijn gezellige steden met een rijke geschiedenis. Tijdens de Gouden Eeuw waren het twee welvarende havensteden, duidelijk te zien aan de monumentale gebouwen.

Voor maandag had ik weer een lange rit voorzien, door de Middenbeemster. Ja, daar waar die lekkere kaas vandaan komt. Mijn zitvlak dacht daar echter anders over en dankzij een tip van een mede-blogster /fietsster hebben we een korte doch zeer mooie rit gemaakt over de Bussumse / Gooise Heide. Ook hier weer bloeiende heide zover het oog reikte.

Hebben we genoten deze vier dagen? ’t Zal wel zijn!

Photo challenge #klein en dichtbij

Satur9 had weer een tof idee: een photo challenge. Dertig weken lang elke week een foto met een bepaald thema.

Het thema van deze week: klein en dichtbij.

Zij die mij volgen op Instagram weten wellicht dat ik heel veel macro’s maak. Meestal van bloemen, maar vaak ook van insecten, vlinders, …
Ik hou het deze keer bij kruipende en vliegende beestjes.

De foto van de blue jeans kikker is helaas onscherp. Die heb ik met mijn camera gemaakt (alle andere foto’s zijn, zoals gewoonlijk, met mijn telefoon genomen), ik moest hem heel hard bijtrekken en zo’n beestje is ook maar amper 2 cm groot. Les excuses sont faites pour s’en servir …

Alle foto’s zijn aanklikbaar.


Alle foto’s © MyriamC

Opschonen

Mijn smartphone meldde mij dat ik nog maar weinig opslagruimte had en stelde voor om ruimte te creëren door het opschonen van ???

Ik heb het geduld niet om alles te lezen en ben blijven hangen bij het woord ‘opschonen’ met het idee dat het om bestanden ging.

Dus ik vink ‘alles opschonen’ aan, klik op ‘verwijderen’ en doe de bookcase dicht.

Ik schrok me rot toen ik een tijd nadien mijn telefoon terug aanzette. Meer dan de helft van mijn apps waren verdwenen. Okee, apps die ik niet vaak gebruik (hoewel … ItsMe, CoZo, …) maar die toch wel handig waren om te hebben.

Ik ben dus een tijd zoet geweest om
1) mij te herinneren welke apps ik miste en
2) deze terug te installeren.

Gelukkig, GELUKKIG, ben ik mijn foto’s niet kwijt. Ik stel het namelijk al eens uit om ze op mijn laptop te zetten. Wat ik, uiteraard, meteen gedaan heb.

Opschonen? Ik doe het niet meer!

Photo challenge #bloemen

Satur9 had weer een tof idee: een photo challenge. Dertig weken lang elke week een foto met een bepaald thema.

Het thema van deze week: bloemen.

“I’d rather have flowers on my table than diamonds on my neck”. Dat is eentje die echt wel op mij van toepassing is. Het zal je dan ook niet verwonderen dat ik honderden bloemenfoto’s in mijn fotobestanden heb zitten. En dat zijn heel vaak macro’s.
Ik heb me weer eens goed laten gaan. Alle foto’s zijn aanklikbaar.


Alle foto’s © MyriamC

Tip …

… voor een trip in eigen land.

Jawel, voor zowel mijn Belgische als mijn Nederlandse lezers is dit een trip in eigen land. Ik leg het u uit.

Ik heb het over het Grenspark De Zoom – Kalmthoutse Heide, een 6.000 hectare groot natuurgebied op de grens van Nederland en België. De grens loopt dwars door het gebied.

Het einde van de zomer is de mooiste periode om de heide te bezoeken. De bodem kleurt dan helemaal paars met dop- en struikheide. Hierna een klein voorsmaakje. Het is nog maar het begin van de bloei … het mooiste moet nog komen.

Voor de wandelaars onder ons:
Je kan op de heide – officieel 3*-stiltegebied – eindeloos wandelen. De 27 bewegwijzerde wandelingen zijn tussen de 1,7 en de 24 kilometer lang en diverse wandelingen kunnen met elkaar verbonden worden. Om u een idee te geven: mijn zoon zijn langste wandeling in het gebied was om en bij de 40 kilometer, zonder het ‘park’ te verlaten.

Voorbeeld bewegwijzering

Voor de mountainbikers onder ons:
Recent is er ook een mountainbikeparcours aangelegd. Pittig en zeer technisch, aldus man- en zoonlief. Het bestaat uit vier slingerende singletracks (aangeduid met kleuren) die grotendeels in Nederland gelegen zijn. De tracks doorkruisen de grensoverschrijdende verbindingslus. Goed voor in totaal 70 kilometer mountainbikeplezier. Met een beetje geluk kom je Mathieu Van Der Poel hier tegen.

Dus, sportievelingen, je weet nu waar je moet zijn om de natuur te beleven!

En heb je nadien dorst of een hongertje, geen nood. Vlakbij de hoofdingang van de heide is er een taverne. Je kan zelfs blijven overnachten in het naastgelegen hotel ‘Jerom’.

En je mag ook altijd bij mij een koffietje komen drinken. Wel even vooraf verwittigen!

Photo challenge #donker

Satur9 had weer een tof idee: een photo challenge. Dertig weken lang elke week een foto met een bepaald thema.

Het thema van deze week: donker.

Ik heb zes keer donker.
1. Zwaar onweer én zon boven onze vakantiewoning in Dénia.
2. Blauw uurtje in Dubai.
3. Volle maan in Turkije.
4. Blauw uurtje in de mooiste stad van ons land.
5. Avond in de mooiste stad.
6. Mallorca, smalle doorgang.


Alle foto’s © MyriamC