Over makke schapen en protest

Wat zijn wij Vlamingen toch makke schapen. Dat is nog maar eens heel duidelijk geworden tijdens deze (al) twee jaar durende pandemie. We (of de meerderheid dan toch) laten ons braaf vaccineren, drie keer reeds. We blijven geloven in de ontelbare loze beloftes die de regering ons gedaan heeft. Beloftes die soms na een week alweer ingetrokken werden. We blijven het pikken dat de regering beslissingen neemt tegen de adviezen van de wetenschappers in. En vooral: ik heb het gewoon laten gebeuren om mijn kleinzoon vele maanden niet te zien tijdens de eerste lockdown. Uit angst, want de bevolking bang maken, daar zijn ze goed in geslaagd. Ik vind het nu wel genoeg geweest.

Neen, dan de Nederlanders …

Verschillende restaurants niet zo ver bij ons over de grens waar wij ook vaak komen kondigden gisterenmorgen openlijk op Facebook aan dat ze uit protest toch open zouden gaan. Mét toestemming van de gemeentes. De meeste weliswaar maar voor één dag, maar ze doen tenminste iets. Dat zie ik in België nog niet gebeuren.

En ik begrijp die mensen want het ís ook genoeg geweest. Scholen mogen open, winkels (ook grote zoals Ikea) mogen open, sexwerkers mogen werken maar de horeca en de cultuursector blijven in de kou staan. Nederland is nu al een maand in lockdown en de besmettingscijfers zijn nog nooit zo hoog geweest. Niet alleen in Nederland trouwens. Aan de horeca en de theaters zal het dus niet liggen.

Benieuwd of de Nederlandse regering nog gaat plooien voor 25 januari.

Nieuwjaarke zoete

Nieuwjaarke zoete 
Mijn varken heeft vier voeten
Vier voeten en een staart
Is dat dan geen centje waard
Ja ja, ’t is waar
Ik wens u een zalig nieuwjaar.

Het is hier in de streek de gewoonte dat kinderen nieuwjaar komen zingen op de laatste dag van het jaar.

Nieuwjaar zingen heeft, net zoals de nieuwjaarsbrief waarover ik morgen ga schrijven, een historische oorsprong. In de tijd toen er nog veel armoede was liepen er vaak bedelaars door de stad. Het eindejaar was dan de ideale gelegenheid voor rondtrekkende muzikanten of kinderen uit arme gezinnen om hun beste beentje voor te zetten en bij de rijkere klasse te gaan aanbellen hopende op een beetje warmte en vrijgevigheid. Met het zingen van een lied hoopten ze op wat goede wil van de beter bedeelden. Er werd dan ook gevraagd naar eten, drank, warme kleding om aan de primaire behoeften te voldoen. Dat rond het varken een lied werd gezongen is begrijpelijk gezien de calorierijke voeding die het verschaft in de koudste periode van het jaar.

Ik zit nu te wachten op de eerste ‘zingertjes’ om hun liedjes – modernere versies dan het liedje hierboven – te aanhoren en hen een snoepje te laten uitkiezen.

Kritisch

Laatst kreeg ik van een blogster het verwijt dat ik vaak te kritisch ben in mijn reacties, waarop de persoon in kwestie me onmiddellijk gebannen heeft van haar (privé) blog en van haar IG.

Ben ik te kritisch, of kan de blogster in kwestie geen kritiek aanvaarden? That’s the question!

Het ging erover dat zij positief getest was op corona, daar met haar baas heel veel lol om had gehad (???) maar haar collega’s niet op de hoogte had gebracht.

Mijn reactie was dat ik het als collega, of als vriend, of als naaste buur, op prijs zou stellen om gewaarschuwd te worden zodat ik afstand kan houden.

En ja, dan zeg ik mijn gedacht en als dat als ‘te kritisch’ wordt ervaren, dan is dat maar zo. Ik knik geen ja en amen om iemand te plezieren.

Dat ben ik. Te nemen of te laten.

Testen

Manlief kreeg woensdag een melding op zijn Coloralert app dat hij drie dagen eerder zou blootgesteld geweest zijn (wat een zin) aan een hoogrisicocontact. Aangezien wij niemand zien – ook onze kinderen niet vermits Kleine Man in quarantaine is – kon het ‘contact’ alleen tijdens de boodschappen zijn ontstaan. Er zijn nog altijd mensen die nooit van de anderhalve-meter-regel gehoord hebben en hun adem in je nek blazen in de rij bij de kassa van de supermarkt.

Het was ons niet geheel duidelijk wat nu de volgende stappen waren. Testen? Niet testen? Wachten tot hij symptomen heeft? Zeer onduidelijke berichtgeving overal.

Op de app stond er een nummer van een contact tracing center waar we na ettelijke pogingen en vele uren later iemand aan de lijn kregen. De dame checkte manlief zijn identiteit, stelde een aantal vragen en zei dat hij sowieso moest getest worden, symptomen of niet. Hij kreeg hiervoor een Covicode waarmee hij online een afspraak kon maken in een testcentrum in de buurt. En in afwachting van een negatief testresultaat moest hij in quarantaine (en had ik het echtelijk bed helemaal voor mij alleen 😁).

Zo gezegd, zo gedaan. Test donderdag 11u.

Donderdagavond hadden we al resultaat. Negatief. Uiteraard, zou ik bijna zeggen want hij had geen enkel symptoom.

Ik vraag me af of er niet onnodig veel getest wordt. Waarom laten testen als je geen symptomen hebt? Blijf gewoon een week binnen en vermijd contact.

Ik word eigenlijk doodzenuwachtig van dingen zoals de Coronalert app. Het zorgt voor onnodige onrust. Ik ga hem verwijderen, ik zie toch geen mens. Weg met de onrust!

Moest je ooit hetzelfde voor hebben, dan weet je nu wat je te doen staat.

Schatten op zolder?

Niet echt want we hebben geen zolder. Schatten in mijn ex-kantoor dan misschien? We zullen het weten over een jaar of vijftig.

Mijn ex-kantoor, ik kom daar alleen om heel af en toe eens te stofzuigen en af te stoffen. En om te printen, wat zelden gebeurt want ik ben fan van paperless.

Het kastje met al mijn kantoorspullen was al niet meer open geweest sinds ik gestopt ben met werken … inmiddels meer dan vijf jaar geleden.

Gisteren moest ik een puntenslijper hebben voor de kleurpotloden van Kleine Man en die moest ik gaan zoeken in het bewuste kastje.

De slijper had ik snel gevonden. En nog wat andere spullen die onderhand antiek genoemd kunnen worden.

Wie herinnert er zich deze nog?

Diskettes, ik had er tientallen! Net zoals – later – CD-roms. Daar kon toch iets meer op. Op mijn laatste laptop heb ik niet eens meer een CD-reader/writer!
En mijn rekenmachine. Ik weet eigenlijk al niet meer waarvoor ik die gebruikte want ik was gewend om alle rekenkundige bewerkingen met Excel te doen. Maar … het werkt nog, met dezelfde batterijtjes dan toen. Goed spul!

Ik vond ook nog een doosje business cards. Ik vond het mooie kaartjes: crèmekleurig op een mooie kwaliteit papier, net zoals mijn briefpapier. Ik was er destijds, toen ik als freelancer begon, (lees:anno 1995) bijzonder trots op!

Ik had gisteren niet veel tijd om te rommelen, maar dat ga ik binnenkort toch eens doen. Wie weet wat voor schatten vind ik nog?!

Swingen

Neen, ik ga niet dansen. Da’s niet echt mijn ding.

Het zijn de energieprijzen die de pan uit swingen.

Zo kregen wij van het bedrijf waar wij elektriciteit van afnemen een mail dat zij het vast jaarcontract dat wij bij hen hebben niet langer automatisch verlengen. Perfect wettelijk, maar jammer voor ons!

De CREG-test leerde mij dat het goedkoopste contract (vast, maar bij een andere leverancier) maar liefst 600 euro duurder zal zijn op jaarbasis.

Idem voor gas. Ons voorschot werd recent al met 20 euro per maand verhoogd. Ik moest echt naar adem happen toen ik het resultaat van de CREG-test zag. Hetzelfde (variabel) contract bij dezelfde leverancier zou maar liefst vijftienhonderd euro duurder zijn. U leest het goed: vijf-tien-hon-derd!

Gelukkig was er toch nog een goedkopere optie: slechts 920 euro duurder.

Dringend tijd om een en ander eens diepgaand te onderzoeken! Wij zijn daar nogal laks in. We betalen en denken er verder niet over na. Daar moet verandering in komen!

Ik weet weer wat doen de komende dagen.

En misschien toch maar een (huur)stekje in Spanje zoeken om de lange winter te overbruggen …

Brol

Zaterdag is het in de straat waar mijn zoon woont garageverkoop.

Omdat zij nog niet zo heel veel te verkopen hebben werd ons gevraagd of wij nog wat ‘brol’ hadden liggen. Brol genoeg in dit huis. Op 45 jaar tijd verzamelt een mens al wat en als je plaats genoeg hebt om het te stockeren gaat er zelden wat weg.

We zijn de kelder eens ingedoken en naast dozen vol reisgidsen, éénmaal gebruikte keukenapparatuur, kandelaars, vaasjes en prullen allerhande, vond ik ook een klein deel van mijn verzameling LP’s en singles terug. Ik had er bij onze laatste verhuis – 27 jaar geleden – al een heleboel weggedaan, maar toen kon ik blijkbaar van deze toch nog geen afscheid nemen.

Ik heb nog even getwijfeld om de platen terug te zetten van waar ze kwamen, maar aangezien we al jaren geen platenspeler meer hebben, heb ik toch van mijn hart een steen gemaakt.

Benieuwd of er nog iemand geïnteresseerd is in Diana Ross, the Pointer Sisters of the Franse chansonnier(e)s.

Booster

Er was al langer sprake van dat risicopatiënten die met AstraZeneca gevaccineerd waren eind dit jaar een booster zouden krijgen. De bescherming zou namelijk tegen de winter tot onder de 50 procent kunnen dalen. (*) Jammer dat ze daar maar achter kwamen toen het grootste deel van de ouderen en risicopatiënten al een eerste prik hadden gehad, velen zelfs al een tweede.

Ik was dus zowel blij als verrast toen ik vorige week een uitnodiging kreeg voor een Pfizer booster want voorlopig zijn weinigen ‘uitverkoren’. Alleen wie ‘immuungecompromitteerd is’ (wat een mooi woord) krijgt de booster. Onder andere ook patiënten die tussen 2018 en 2021 behandeld zijn voor kwaadaardige tumoren horen daarbij.

Een heleboel risicopatiënten vallen bijgvolg uit de boot en dat zijn vaak mensen die deze booster veel harder nodig hebben dan ik. Je leest soms schrijnende verhalen op de bewuste Facebook groep.

Nu ja, ik kan er niks aan veranderen dat het is zoals het is.

Mijn booster was voorzien voor 2 oktober maar dan zijn we op vakantie. Ik had het graag uitgesteld tot november omdat het maar goed twee maanden geleden is dat ik mijn tweede AZ vaccin kreeg én het nog lang geen winter is, maar ons vaccinatiecentrum sluit eind oktober. Voor alle zekerheid toch even naar de huisarts gebeld. Die vond het OK om de prik nu al te laten zetten.

Zodoende heb ik gisteren mijn derde shot gehad. 💉

Als ik nu nog niet genoeg beschermd ben, dan weet ik het niet meer!

(*) Uit latere studies blijkt dat dit niet alleen voor het AstraZeneca vaccin geldt, maar ook voor het Pfizer vaccin. ‘Voor mensen die gevaccineerd werden maar geen immuundepressie hebben, wordt bekeken waaneer ze best een herhalingsdosis zouden krijgen. Daarvoor volgen we de wetenschappelijke studies’ (aldus mails van Pierre Van Damme en Wouter Beke).

Opschonen

Mijn smartphone meldde mij dat ik nog maar weinig opslagruimte had en stelde voor om ruimte te creëren door het opschonen van ???

Ik heb het geduld niet om alles te lezen en ben blijven hangen bij het woord ‘opschonen’ met het idee dat het om bestanden ging.

Dus ik vink ‘alles opschonen’ aan, klik op ‘verwijderen’ en doe de bookcase dicht.

Ik schrok me rot toen ik een tijd nadien mijn telefoon terug aanzette. Meer dan de helft van mijn apps waren verdwenen. Okee, apps die ik niet vaak gebruik (hoewel … ItsMe, CoZo, …) maar die toch wel handig waren om te hebben.

Ik ben dus een tijd zoet geweest om
1) mij te herinneren welke apps ik miste en
2) deze terug te installeren.

Gelukkig, GELUKKIG, ben ik mijn foto’s niet kwijt. Ik stel het namelijk al eens uit om ze op mijn laptop te zetten. Wat ik, uiteraard, meteen gedaan heb.

Opschonen? Ik doe het niet meer!