MAS


We hadden al wat zitten lezen in de tuin, manlief had geen zin in fietsen (die had al 80 km in de benen van zijn ochtendrit) en we wilden toch graag even weg. Toeren met de auto dus, altijd prettig met zo’n mooi weer. En waarheen gaat de reis? Naar het gloednieuwe MAS (Museum aan de Stroom). Daar aangekomen zag het er verdacht rustig uit. Volk genoeg hoor, en heel veel verontwaardigde mensen want het museum was gesloten!
Jammer, maar er zijn daar heel veel toffe terrasjes en we vonden gelukkig snel een plekje alwaar we – mensenkijkend én met uitzicht op het MAS – genoten hebben van een paar biertjes (hij) en wijntjes (ik).

Weer: zonnig – 25°

En vanavond …


… houden we een theekransje. Bij het opruimen van de koffie-/theekast vond ik maar liefst zesentwintig doosjes thee. D.w.z. doosjes thee waarvan de vervaldatum nog niet verstreken is. Er waren er ook nog een tiental die ik weggegooid heb vanwege vervallen. Misschien toch maar eens wat regelmatiger mijn kasten nakijken.

PS Lipton is precies wel populair bij ons …

Shoppen

Ben vanmorgen met mijn zoon gaan shoppen. Hij had nog wat spullen nodig voor zijn vakantie en hij vroeg me mee, dus wie ben ik om dan neen te zeggen. Meestal eindigt zo’n uitstapje in mineur. Hij is dan één, maximum twee, winkel(s) binnen geweest en dan is hij het al zó beu dat hij niet snel genoeg weer naar huis kan.
Deze keer was anders. We zijn wel vijf winkels binnen geweest en bovendien heeft hij in iedere winkel iets gepast, en in twee van de vijf winkels ook iets gekocht. Ik zou dat moeten opschrijven in een boekje want dat is een absoluut record!
Nadien hebben we natuurlijk nog geterrast. Lekker op ons gemak gezeten, niet gehaast, en fijn gebabbeld als moeder en zoon. Zo mogen er nog heel veel dagen volgen.

Een kinderhand …

… is gauw gevuld. Wat een heerlijke dag hebben we vandaag gehad. Vanmorgen om 10u richting zee vertrokken. Na een lekkere cappuccino op ons terras zaten we om half twaalf helemaal geïnstalleerd op het strand. Het was er nog heerlijk rustig, de lucht was blauw, de zon scheen volop, er blies een heel klein briesje (had rustig wat meer mogen zijn), … wat wil een mens nog meer?! Om half twee, toen werd het echt wel warm, een broodje gerookte zalm gaan eten bij Stefanos met een glas rosé erbij. En daarna weer naar het strand waar het inmiddels al een pak drukker was geworden. Maar echt over de koppen lopen zoals in Knokke, dat heb je in Vlissingen niet. Gelukkig. Om zes uur richting huis gereden, gedoucht en wat rondgebeld om nog ergens een tafeltje op een terras te bemachtigen. Dat was vrij moeilijk. Uiteindelijk zijn we dan maar naar Kapellen gereden en hebben we wat gegeten bij Eetcafé Biblo. Niets bijzonders, gewoon standaard eetcafé kwaliteit, maar wel gezellig gezeten op het grote terras.
Dat was onze dag in een notendop. Wij hebben ervan genoten.