Verrassingsdag

Op deze heerlijk zonnige 24ste april is het mijn moeder haar verrassingsdag. Het enige wat ze weet is dat ze om 12u paraat moet staan, en dat ze gemakkelijke schoenen moet aantrekken. Ik vroeg haar gisteren nog ‘ben je zenuwachtig voor morgen’. En, nee, dat was ze niet maar ze vond het voor zichzelf heel vreemd dat ze absoluut niet wist welke kant het zou opgaan. Mijn moeder haar voelhoorntjes werken nogal goed, ze vangt heel veel op tussen de regels door maar deze keer hebben we ons niet laten vangen. Ik heb haar gezegd dat ze ’t allemaal maar gewoon over zich heen moet laten komen.
Straks wordt ze dus door het eerste deel kleinkinderen (zoonlief en de drie kinderen van mijn broer) opgehaald. Ze rijden dan naar Planckendael, waar de twee andere kleinkinderen (dochters van mijn zus) op hen staan te wachten.
De reden voor Planckendael is heel simpel: mijn moeder belooft al jaren dat zij ‘eens’ met de kleinkinderen, de meisjes vooral zijn daar gek op, naar Planckendael zou gaan maar het is er tot nu toe nooit van gekomen.
Na Planckendael mag zij thuis was uitrusten en vanavond gaan wij met zijn allen – moeder, kinderen en kleinkinderen – dineren bij Bistro Kokovijn, vorige week door mijn zus en mij gekeurd en goed bevonden.
Voor mijn moeder zijn haar kleinkinderen haar alles. Zo’n dagje uit met hen is voor haar het allermooiste verjaardagscadeau, daar waren wij kinderen het direct over eens. En zo zal dus geschieden …