Zaterdag

Gisteren, zaterdag, had ik zin om het huis eens te verlaten. Eerst was er de warmte, dan dat trombosebeen dat me thuishield (en -houdt). Zaterdag was een perfecte dag voor een uitstapje.

Het was lang geleden dat we nog op de zaterdagmarkt / exotische markt / vreemdelingenmarkt in Antwerpen waren. Die laatste term mag je misschien niet meer gebruiken, maar ik doe het toch want het is exact wat het is. Het merendeel van de kramen wordt gerund door mensen van buitenlandse origine die hier hun heerlijke uitheemse producten aan de man/vrouw brengen. Wat meteen de sfeer van deze markt weergeeft: ik krijg er altijd een instant vakantiegevoel.

En natuurlijk gingen we – zoals gewoonlijk – met veel te veel lekkers naar huis.

Ons uitje was goed voor 5.000 stappen. Lang niet genoeg voor een gezond mens maar meer dan genoeg voor mijn trombosebeen en alvast 5 tot 10 maal meer dan ik er de laatste week gezet heb.

The Weekend

Vrijdag

Was ik jarig. Omdat we niks aan de hand hadden, besloten we om ’s middags naar Oud-Turnhout te rijden om te gaan lunchen bij Vin Perdu.

We waren er al een paar keer eerder maar het was lang geleden. Ondertussen hebben ze blijkbaar hun formule veranderd, van restaurant (Jeunes Restaurateurs d’Europe) naar bistro.

We hebben lekker gegeten maar ik miste toch de fijne keuken van weleer, de ruim bemeten tafels met mooi tafellinnen en de mooi opgemaakte borden. Het was eerder ‘brasserie’ dan ‘bistro’ en het bord ‘bistronomie’ aan de deur mag voor mijn part weggehaald worden.

Daar gaan we dus geen 50 km meer voor rijden.

Zaterdag

Een prachtige dag.

Het kriebelde.

Mijn fiets riep mijn naam.

En ja, ondanks het verbod van mijn huisarts zijn we toch gaan fietsen. Ik meende me namelijk te herinneren dat ik bij mijn vorige trombose ook gefietst heb. Ik ben het eens in mijn Strava activiteiten gaan nakijken en dat klopte! En ook in een logje van september 2020 las ik dat ik een paar dagen na de diagnose al op de fiets zat. ‘Op het gemakje’.

We hebben op het gemakje een ritje van 30 km gedaan door en rond de Loonse en Drunense Duinen. Vaak afgestapt om mijn trombosebeen even horizontaal te positioneren, al dan niet met iets lekkers erbij.

Er zijn maar twee fietspaden die echt dwars door het park lopen, maar de heide die we daar te zien kregen was machig mooi.

Ik heb een slideshow gemaakt van de foto’s. Als ik ze in ‘galerij’ zet, dan verspringen ze en ziet het er niet uit.

Zondag

Deden we mijn verjaardagslunch nog eens over, met ons gezin deze keer. Ik had van een vriendin een restauranttip gekregen: lekker eten, veel aandacht voor kindjes waaronder een grote overdekte speeltuin.


Zeer lekker gegeten bij ’t Schaliënhuis, al was vandaag het gezelschap en de fijne sfeer belangrijker dan het eten. We hebben er een heerlijk lange lunch van gemaakt op deze mooie zonnige dag en de Kleine Man heeft zich goed geamuseerd in de leuke speeltuin.

Het gezin bij elkaar, dat is eigenlijk alles wat ik nodig heb om gelukkig te zijn.

Bij deze wil ik trouwens ook mijn lezers bedanken voor de lieve verjaardagswensen. Ik had een heel fijn verjaar-weekend.

Accidentje

Vorige week tijdens het fietsen moest ik nogal bruusk afstappen en daarbij sloeg mijn trapper op hardhandige wijze tegen mijn been. Het deed verdomd zeer!

Al gauw ontstond er een blauwe plek en ik wou dat het daarbij gebleven was, maar je voelt me al komen …

Mijn voet werd dik, mijn been werd dik, mijn hele lidmaat begon rood te verkleuren en voelde warm aan.

Tijd om naar de huisarts te gaan en het zaakje eens te laten bekijken.

Die voelde en duwde (au!! au!!) en stuurde me met een verwijsbrief door naar de radioloog voor een echografie. Dringend!

Daar kon ik vanmorgen al terecht en het verdict is Veneuze Trombose. Een bloedklonter dus. Nog maar eens. De oorzaak is tien tegen één beschadiging van de wand van het bloedvat door de aanvaring met mijn trapper.

Gelukkig zit de bloedklonter deze keer ‘slechts’ in een ader die meer aan de oppervlakte ligt en dat betekent minder gevaar voor longembolie. Even goed betekent het nog maar eens de inname van bloedverdunners waar ik geen fan van ben. Over drie weken controle echo.

Wat zal het volgende zijn?!

Heide

Zondagmorgen stapte ik al vroeg op de fiets, voor mijn doen dan toch, om een ritje te maken langs de bloeiende heide in onze gemeente.

Het werd een korte rit want het was veel te warm, ook al was het nog maar goed negen uur.

De heide staat in volle bloei, maar ik vond de kleuren lang niet zo helder dan voorgaande jaren. Dat kan ook aan mij liggen natuurlijk. Of aan mijn Nikon, want die had ik speciaal voor de gelegenheid meegenomen.

Een impressie …

Weekendje weg

Afgelopen weekend fietsten we in West-Vlaanderen. Twee fietstochten aangeboden door Westtoer. Twee nieuwe regio’s voor ons.

Zaterdag fietsten we de route “Charme op het platteland” vanuit Pittem. We passeerden Ardooie – Lichtervelde – Zwevezele. Het was een mooie rustige rit door landelijk Vlaanderen, veel vals plat en licht heuvelachtig. Onderweg overwegend land- en tuinbouwgebied … Ik heb nu onderhand wel genoeg maïs- en aardappelvelden gezien! Helaas ontkom ik er in onze eigen streek ook niet aan.

Het deed ons wel plezier te zien dat er in België nog redelijk wat open ruimte is met mooie vergezichten. – 49 km.

A propos, en niks ter zake doende, tijdens deze rit zag ik het magische getal 1.000 op mijn kilometerteller verschijnen. Duizend kilometer bij elkaar getrapt op mijn nieuwe fiets op zes weken tijd!

Logeren én dineren deden we in Izegem, halverwege tussen fietstocht 1 en 2. Zo hadden we de kans om deze, ons onbekende, stad met een bezoek te vereren. 😉Zoveel was er daar niet te zien. – 11 km.

Zondag reden we de rit “Fietsen langs lekkers en zoets”: Wevelgem – Menen – Moorsele – Gullegem – Heule – Kortrijk (extra lus) – Marke – Lauwe – Wevelgem.

Geen bijzonder mooie rit. Veel ‘bewoonde wereld’ met af en toe een stukje bos of natuurdomein en, jawel, maïs en patatten. Én afgemaaid vlas.
Gelukkig had ik een extra lus naar Kortrijk toegevoegd alwaar het gezellig druk was op de terrassen. Na de lunch volgde er nog een stuk jaagpad langs de Leie, in de blakende zon. – 51 km

Het was een leuk weekend, voor herhaling vatbaar.

Fietsen

We fietsen wat af de laatste tijd. Het is er dan ook ideaal weer voor.

Ik heb ondertussen al meer dan 900 kilometer op mijn nieuwe fiets staan. Die mag dus een van de dagen binnen voor zijn eerste onderhoudsbeurt.

Omdat ik niet veel te vertellen heb post ik maar wat foto’s van onze laatste twee fietstochten.

Vorige week zaterdag fietsten we in de Anwerpse en Limburgse Kempen: Mol, Dessel en omstreken. Een mooie rit van 52 km in de natuur.

Afgelopen maandag fietsten we in de omgeving van Dordrecht, inclusief een klein stukje Biesbosch. Het eerste deel van de rit was heel mooi, met veel water en prachtig bebloemde bermen. We spotten ook nog een ooievaar! Vanaf Papendrecht, Sliedrecht was het minder (industrie, woonwijken) maar aankomen in de stad Dordrecht maakte het mindere stuk weer helemaal goed. Wat een leuke stad is Dordrecht!
De veerman van de waterbus wou ons persé een ‘souvenir’ van de stad meegeven: een foto van ons beiden met de stad op de achtergrond.

The Tall Ships Races

Het is weer voorbij. De Tall Ships (en smaller ships) zijn weer vertrokken uit Antwerpen.

Naar goede gewoonte zijn we ze gaan uitzwaaien aan de Bocht van Bath (Westerschelde). Daar is de Schelde namelijk op zijn smalst en maken de schepen een bocht zodat je ze langs alle kanten kan bewonderen.

Ook naar goede gewoonte was het er weer erg druk, maar ook erg gezellig. We waren er op de fiets naartoe gereden. Het is tenslotte slechts 22 kilometer van bij ons thuis en om daar je wagen kwijt te geraken is altijd een ramp. Ik was trouwens weer heel blij met mijn e-bike want met windkracht 5 tot 6 Bft en wind op kop was het echt ‘stoempen’ zag ik bij mijn e-bikeloze echtgenoot.

Wij waren er om twee uur maar de grote schepen lieten lang op zich wachten. Ze zouden pas om 15 uur vertrekken in Antwerpen. Onze ‘buren’ op de dijk zaten al van 11 uur te wachten … De communicatie over de vertrektijden was dan ook niet optimaal. Gelukkig is Golfclub Reymerswael daar niet zover vandaan en hebben we daar nog lekker op het terras wat gedronken.

We waren op tijd terug om de grote jongens voorbij te zien varen. Een machtig zicht. Helaas was ik mijn camera vergeten en moet ik het doen met foto’s van mijn smartphone.

Skylge

= Fries voor Terschelling waar we de afgelopen hete dagen hebben doorgebracht. Mijn timing zat goed deze keer want, een fietsvakantie op Texel indachtig, wist ik dat het op de Wadden toch al gauw zo’n graad of acht à tien koeler is dan op het vasteland.

Het is een eind rijden tot in Harlingen, 267 km om precies te zijn, dan nog twee uren met de boot tot Terschelling. Daarom waren we zondag al vroeg – voor ons doen – onderweg want we moesten ten laatste om half twaalf aan de boot zijn. We waren netjes op tijd, auto geparkeerd op een van de gigantische parkings, fietsen afgeladen, elk een kleine tas bagage onder de snelbinder gepropt en nog even aan de haven rondgekeken.

Harlingen beviel ons wel, een kleine fijne havenstad alwaar de Tall Ships voor anker lagen aan de kades. Diezelfde tall ships vind je vanaf vrijdag tot volgende week maandag trouwens in Antwerpen, dit ter info.

Harlingen

Op de boot hebben we heerlijk op het bovendek in de zon gezeten. Mensen en bootjes kijken, beetje lezen, koffietje drinken, meegebrachte boterhammen opeten, … De tijd vloog voorbij.

Onderweg Harlingen-Terschelling

Eenmaal aangekomen op het eiland was het nog te vroeg om in te checken in het hotel. We hebben er onze bagage afgezet en zijn direct op pad gegaan. Eerst naar het VVV-kantoor voor een kaart van het eiland.
Slechts 70 kilometer aan fietspaden … hm, dat is eigenlijk niet zo veel voor drie dagen. Je kan ook lang niet overal fietsen. De hele oostkant, de Boschplaat, is wandelgebied. Nu wel verboden terrein vanwege het broedseizoen. Je kan er wel rond wandelen het hele jaar door maar wij zijn geen wandelaars.

Hotel Bornholm

In de late avond zijn we terug naar het hotel gereden en hadden we al 34 kilometer gefietst. Toen hebben we ook beslist om op dinsdag de middagboot te nemen i.p.v. de avondboot om eventueel nog een halve dag te fietsen in de omgeving van Harlingen. De wijziging was snel en eenvoudig door te voeren.

Zonsondergang boven de duinen

Na een goede nacht (eindelijk nog eens!) in onze super rustige en frisse kamer en een uitgebreid ontbijt stapten we op maandag om half tien al op de fiets. De route ging over slingerende fietspaden door de bossen en de brede duinen. Hier en daar stond de struikheide al in bloei. Wat zal het hier mooi zijn over een paar weken.

Onderweg

Uiteraard was er ook andere flora en fauna. En minuscule dorpjes

Flora en fauna

Terschelling heeft ook prachtige zandduinen en Noordzeestranden met nauwelijks badgasten. Hier en daar een enkele strandtent maar vooral heel veel rust.

Stranden

In de loop van de namiddag werd het echt heel warm en hebben we onze route verlegd naar de dijk aan de Waddenzee. Daar stond er goed wat wind en was de temperatuur wat aangenamer. Nog nooit zo blij geweest met wind op kop trouwens! En er was ook nog wat te zien onderweg. Toch 61 km gefietst wat best pittig was bij 29 graden.

Fietsen over de dijk

Dinsdagmorgen hebben we na het uitchecken nog een uurtje gefietst door het bos want het was echt bloedheet. We zijn dan maar op een beschaduwd terras neergeploft tot het vertrek van onze boot.

En eenmaal in Harlingen besloten we om na de lunch direct naar huis te rijden, gezien de temperatuur die onze auto aangaf ….

Niet gezond!

Besluit: Terschelling is een mooi eiland, maar voor ons te klein om fijn te kunnen fietsen.

Fietsen aan zee

Gisteren zijn we gaan fietsen aan zee. Aan de Belgische kust, jawel.

We hebben al zo vaak dezelfde ritjes gemaakt: Breskens-Knokke of Vlissingen-Vrouwenpolder. We wilden wel eens wat anders.

Aan de Belgische kust kan je grote stukken over de dijk rijden … veel zeezicht en veel terrasjes verzekerd. De ingrediënten voor een fijne dag.

We fietsten van Wenduine naar Westende en terug, 57 km.
Het was weer een heerlijke dag.