Klankbord

Enkele weken geleden namen Manlief en ik deel aan een themamiddag van “Klankbord”, de vereniging rond hoofd- en halsoncologie.

Hoewel ik geen praatgroeptype ben, en al zeker niet in deze context, wou ik toch wel eens de ervaringen van anderen horen.

Het was confronterend maar aan de andere kant was er ook de (h)erkenning. Ik ben niet de enige met pijn en ongemak, niet de enige die moeilijk kan eten en soms problemen heeft met slikken en praten, die soms zwarte gedachten heeft. In feite mag ik niet klagen. Ik kán eten terwijl er verschillende deelnemers waren die nog altijd leven op vloeibare voeding en zelfs gedeeltelijk sondevoeding. Vrijwel niemand van de 30 aanwezigen is na de ingreep en/of behandeling volledig klachtenvrij.

Eén dame had net weer een slechte diagnose gekregen: hervallen. Met die angst zitten we allemaal want de kans op herval van dit soort kanker is groot. Het zwaard van Damocles is altijd wel latent aanwezig.

Maar, zoals de vrouw van een patiënt het zo mooi zei:
Je leeft vandaag. Je moet niet kijken naar gisteren want dat komt nooit meer terug. Je moet ook niet denken aan wat er morgen zou kunnen gebeuren. Vandaag is de dag. Daar moet je zoveel mogelijk van genieten.

Auteur: MyriamC

vrouw / moeder / oma / levensgenieter / wereldreiziger / #foreveronvacation Mijn motto: YOLO!

56 gedachten over “Klankbord”

  1. Ik had me voorgenomen om in januari alleen met een sterretje te reageren op blogs maar dat voelt misplaatst in dit geval. Moedig dat je bent gegaan Myriam en moedig dat je relativeert. Het maakt de last die je hebt niet minder maar misschien toch anders te dragen.

    Geliked door 1 persoon

    1. Het heeft me inderdaad wel anders doen kijken naar mijn eigen ‘miserie’. Er zaten daar dertig mensen die nog het beste willen maken van de rest van hun leven.
      Lief dat je toch reageerde, ook al is een sterretje ook helemaal okee.

      Geliked door 1 persoon

  2. Dat is inderdaad de kunst, leven in het moment. Maar ik vind dat toch vaak best heel moeilijk moet ik bekennen. Iets in theorie weten is nog heel iets anders dan het ook doen. De herkenning van zo’n groep lijkt me inderdaad wel fijn.

    Geliked door 1 persoon

  3. Misschien toch goed om even te kunnen voelen rondom jou van wat leeft er bij de andere patiënten. Wat niet weg neemt dat jij er wel moet mee leven…
    Het leven vandaag, had iedereen maar een draaiknopje
    Warme knuffel

    Geliked door 1 persoon

  4. Gisteren is geschiedenis
    Morgen een raadsel
    En vandaag een geschenk.
    Inderdaad, zo waar.

    Goed dat je er iets aan hebt gehad. Gedeeld leed verlicht, wordt gezegd. Er zal zeker iets van aan zijn.
    Jezelf herkennen in de woorden van anderen brengt wat rust. Ook al moet je er zelf mee verder.
    Heeft de botox geholpen?

    Geliked door 1 persoon

    1. Neen, de botox helpt niet tegen de pijn van al het metaalwerk in mijn mond. Het maakt het nog moeilijker om te eten omdat er wat spiertjes in mijn onderkaak niet meer bewegen. Gelukkig dat het niet blijvend is.

      Like

  5. Fijn Myriam, dat je er iets aan had. De pijn en het ongemak is er niet minder om, maar weten dat je niet alleen bent, kan zoveel doen. Die herkenning, dat kan echt wel een zalig gevoel zijn.
    Ik probeer ook wel positief te zijn en niet te denken aan dat zwaard van Damocles. Maar af en toe overvalt het me toch, meestal op de vreemdste momenten.

    Geliked door 1 persoon

  6. Die vrouw van een patiënt slaat nagels met koppen. Of zoals Winston Churchill het stelde: “If we open a quarrel between past and present, we shall find that we have lost the future.”

    Geliked door 1 persoon

  7. Die laatste zin is helemaal waar maar toch, er zullen dagen zijn dat je het even niet zo kan zien en dat moet óók mogen. Dat de herkenning je goed deed kan ik me wel voorstellen, het is toch een soort van erkenning dat je bést wel vervelende dingen hebt meegemaakt en daar nog steeds mee moet dealen.

    Geliked door 1 persoon

  8. Voor mijn dochter, bij wie onlangs een nare ziekte ontdekt is, werkte het helemaal averechts, ze gaat nu naar de psycholoog omdat ze ondersteboven was van al die ervaringen van anderen.
    Goed voor jou dat je er toch iets aan had, het blijft persoonlijk hé.

    Geliked door 1 persoon

  9. Gewoon door proberen te leven, niet altijd makkelijk dat zeker niet. In 2001 werd bij mij lymfeklierkanker geconstateerd in fase vier. De oncoloog zei toen je hebt nog wel acht tot tien jaar te leven. Maar kijk eens ik ben nu al meer dan twintig jaar verder en al krijg ik elk half jaar controle het lijkt dat de boel is gestabiliseerd . Aan medicatie ben ik nog niet begonnen, dat raadde de arts destijds af omdat in mijn geval maximaal drie keer een kuur kon worden gegeven. Nu ik dans vrolijk het nieuwe jaar binnen en behalve dat ik op eigen initiatief aan een dieet ben begonnen en op tijd mijn rust pak, voel ik me prima, alleen ben ik altijd vroeg op bed omdat ik sneller moe ben dan vroeger.

    Geliked door 1 persoon

  10. Een klankbordgroep… herkenning is zo fijn. Maar de dingen die je niet hebt of nog moet doorlopen.. die hoor je liever niet. Blijft dubbel.
    Ik heb ontzettend veel bewondering voor jou. Je bent al een zware weg tegaan, en soms is geen andere keus hebben ook zo iets… maar het mag gezegd worden. Ik vind jouw een moedige vrouw!!

    Geliked door 1 persoon

  11. In onze omgeving hebben wij lieve mensen zitten die dit ook meemaakten of maken. De onzekerheid altijd een ding, en de gevolgen van die ziekte dan wel behandeling uiterst onplezierig vaak…. Ik wens je alle sterkte bij wat op je pad komt of nu ligt. Prijs me gelukkig dit zelf niet mee te hoeven maken….

    Geliked door 1 persoon

  12. Gedeelde smart is halve smart. Heel dapper om de confrontatie met lotgenoten aan te gaan. Je schrijft zo positief en blijkbaar onder de oppervlakte laat je in het midden dat de ziekte je enorm beschadigd en beperkt heeft.
    Chapeau van je houding kan ik veel leren.

    Geliked door 1 persoon

  13. Ik kan me voorstellen dat het uiteindelijk ook een weldoend effect heeft om te voelen dat je niet alleen staat. Zelfs al verandert dat niks aan het probleem of de toestand, alleen aan het gevoel dat niemand je begrijpt. Als buitenstaander weet je vaak niet wat te zeggen, zeg je – goed bedoeld – net de verkeerde dingen of snap je niet dat je gewoon je mond moet houden en luisteren. Maar dat het moed vergt om die eerste stap te zetten, besef ik ook wel. Hoed af!

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: