In de speeltuin

Ik brei nog even een vervolg aan mijn logje van dinsdag.

Dinsdag waren we met onze Kleine Man naar de speeltuin. Hij bleef maar dralen en keek duidelijk de kat uit de boom. Hij is niet echt een held met kindjes die hij niet kent.

‘In de speeltuin zijn er stoute kinderen’, zei hij (in het algemeen, niet specifiek voor deze speeltuin).

Ik zat strategisch op het terras en vond het interessant om kleuters / jonge kinderen onder elkaar bezig te zien. Er waren best wel wat exemplaren bij die, net als volwassenen, elkaar de duvel aandeden.

Zo was er een jongen (een jaar of vier, schat ik) die blijkbaar de zandbak voor zich alleen wou. Elk kind dat het waagde een voet in de zandbak te zetten kreeg een handvol zand in zijn gezicht. En geen moeder/vader/oma/opa die het kind tot de orde riep. Mijn handen jeukten …

Of de twee meisjes die elk met een speelgoedje aan het spelen waren. Het ene meisje wou persé het speelgoedje van het andere. Die wou dat natuurlijk niet afgeven. Wel, meisje 1 klopte er gewoon op! En weer geen mens die er iets van zei.

En dan zou ik de stiekemerd nog vergeten die kleinere kinderen van de trap van de glijbaan duwde omdat het hem niet snel genoeg ging. Alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Zo’n klein venijnig ventje. Bah!

Veel huilende kinderen dus!

En dan vraag ik me af:
-zijn zo’n machtsspelletjes onder (kleine) kinderen normaal?
-tasten ze hun grenzen af om te zien hoe ver ze kunnen gaan?
-ben ik laf omdat ik niet tussengekomen ben in deze ‘aanvaringen’?

Ik vind het niet mijn taak om het kind van een ander terecht te wijzen. Temeer omdat ik geen zin heb in discussies met andere (groot)ouders.

Ik heb er mij wel aan geërgerd in ieder geval. Een speeltuin zou plezant moeten zijn voor iedereen en (groot)ouders zouden hun kroost beter in de gaten mogen houden.

Auteur: MyriamC

vrouw / moeder / oma / levensgenieter / wereldreiziger / #foreveronvacation Mijn motto: YOLO!

44 gedachten over “In de speeltuin”

  1. Net zoals onder ‘grote’ mensen zijn er vele karakters onder de kleuters. En kleuters zijn nog spontaner in hun optreden, zijn nog minder bijgeschaafd.
    Maar ouders zouden hun kroost moeten in het oog houden en hen aanleren wat kan en niet mag. Vaak verhindert gsm – gebruik hen zorgvuldig op te letten.
    Zelf zou ik wél tussenkomen en het kind dat onbewust verkeerd doet vriendelijk aanspreken, een kind aanvaardt dat en andermans oog dwingt vaak. En door een vriendelijke opmerking kan niemand zich aangevallen voelen. Denk en hoop ik?

    Geliked door 1 persoon

  2. Meestal zitten de ouders gezellig op het terras en er zijn er daarbij die denken laat ze laar even doen. Ze moeten hun plan leren trekken. Zelf ben ik een angsthaas en hou kleindochter supergoed in de gaten. Zij mag in elk geval van mij niet agressief zijn tegen andere kindjes. Als ik iets zie wat andere kindjes in gevaar kan brengen ga ik er naartoe. Als er niemand van de ouders kijkt, en ik heb het wel gezien, vind ik het mijn plicht om dat niet toe te laten.
    Ooit betrapte ik een meisje die met een dikke alcoholstift aan het schrijven was in een nieuw bushokje. Ik vond het mijn plicht om haar duidelijk te maken dat dit een misdrijf was. Ze keek me raar aan,maar mijn dochter was mee en ik vond dat dichterlief ook moest weten dat zoiets niet ok was.

    Geliked door 1 persoon

    1. Ik weet niet waar de ouders zaten, heb ze niet gezien.
      Ik ben ook een angsthaas en hou Wannes angstvallig in het oog. Als hij iets zou doen wat niet mag zal hij het wel horen! Hij zoekt de andere kindjes niet op, speelt liever alleen.

      Like

  3. bij iedere speeltuin van de ouders/grootouders mobieltje innemen voor ze met de kinderen het terrein betreden
    en op de kinderen letten en terecht zetten , zo niet van het terrein verwijderen
    trouwens is er een beheerder daar om de ouders/grootouders te wijzen op hun opvoedkundige taak ?

    Geliked door 1 persoon

      1. aha geen speeltuin zo ik die ken van m’n jeugd , 1 met een beheerder
        klopt personeel van een horeca bedrijf heeft niet de taak de kinderen terecht te wijzen
        maar kunnen volgens mij wel , hun klanten vragen , van wie die vervelende kinderen zijn , toch

        Like

        1. Ik denk niet dat ze daar oog voor hebben. Ze moeten al rennen om iedereen binnen een aanvaardbare tijdspanne te bedienen. De horeca is niet meer wat het geweest is met overal grote personeelstekorten.

          Like

  4. Verschrikkelijk… ik zou me zeer ongemakkelijk voelen. Ik ben ook geen type dat makkelijk op anderen (de kinderen of de ouders) af stapt in zo’n geval, en eigenlijk is dat niet goed. Dan kijk je net zo goed weg als de ouders die zich alleen maar met hun mobieltjes bezighouden, in plaats van met hun kroost. Ik hoor steeds meer van dit soort verhalen, en dan denk ik steeds vaker: waarom is het zo ongelooflijk moeilijk om te ‘bewijzen’ dat je een goede ouder zult zijn als je een kind wilt adopteren, terwijl er aan ‘natuurlijke’ ouders nulkommanul ‘eisen’ worden gesteld…. zucht.

    Geliked door 1 persoon

  5. IK heb twee kleindochters van 4 en 6, die elkaar soms ook het licht in de ogen niet gunnen, wat kunnen die kibbelen. Maar met andere kindjes gaat het altijd wel goed gelukkig. Ik was gisteren in het zwembad met die twee en verbaasde me ook dat er zoveel kleintjes bezig in het water waren zonder dat ik een volwassene zag die erbij hoorde

    Geliked door 1 persoon

  6. Als ik iets zie wat niet door de beugel kan zal ik er zeker wat van zeggen (zonder boos te worden)
    Kinderen nemen van volwassenen snel iets aan en is het verholpen. Zelfs grote kinderen reageren meest positief…geen vraag stellen, hoe zou jij dat vinden als ze dat bij jou doen?
    Dat is vragen om reactie…
    Gewoon zeggen wat je vind wat niet kan en omdraaien…je zal zien dat het helpt.
    En ja ouders zien niet alles hè 😉

    Geliked door 1 persoon

  7. Ik kan me voorstellen dat je je goed kon vermaken zo met observeren Myriam. Maar ik kan me voorstellen dat je je aan sommige kinderren ook best ergerde inderdaad.

    Geliked door 1 persoon

  8. Tot op zekere hoogte “tasten ze hun grenzen af om te zien hoe ver ze kunnen gaan” zoals jij veronderstelt. Dat is ook redelijk normaal. Natuurlijk niét normaal dat (groot) ouders geen oogje in het zeil houden om het kind zonodig te corrigeren want dát hoort toch wel bij “opvoeden”.
    Zolang ze elkaar geen pijn doen kun je bij twee vreemde kinderen beter niet in grijpen, als je eigen kleinkind het slachtoffer is natuurlijk wel. Kinderen kunnen onderling inderdaad best heftig met elkaar omgaan.

    Geliked door 1 persoon

    1. Zo’n kinderen verknallen het wel voor kinderen die minder fel zijn. Mijn kleinzoon is daar bang van en dat vind ik jammer. Al zou ik niet willen dat hij ook maar te pas en te onpas wat klappen uitdeelt.

      Like

  9. Blij dat ik een tandprothese heb, dan geeft het niet zo dat ik zit te knarsen. Overigens zou ik op één of andere manier wel kans zien om (heel in het algemeen, maar duidelijk hoor/verstaanbaar) een opmerking te plaatsen in de trant van “tegenwoordig zit er zelfs al gevangenisvulling in een speeltuin” …

    Geliked door 1 persoon

  10. Zolang we kindjes opvoeden als prinsjes en prinsesjes leren ze nooit dat we in een volle wereld leven met nog veel meer van dit soort kinderen. Ouders weinig bezig met opletten/voeden maar met zichzelf en hun smartphone vaak. Dan krijg je afwijkend gedrag..

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: