Cabinet Dentaire du Golfe

We hebben al leuke dingen gedaan aan de Côte d’Azur, daar schrijf ik later over in mijn reisverslag.

Ook weer een minder leuk akkefietje.

Dag vijf van onze vakantie zat ik alweer bij de tandarts. Ik leg u uit waarom.

Ik had al een paar dagen het gevoel dat de steg (*) op mijn implantaten wat los zat. Met het weekend in zicht belde ik alvast vrijdagmorgen naar mijn (nog steeds vervang-) tandarts en stuurde hem een videootje waarop duidelijk te zien was dat de ‘baar’ bewoog, wat absoluut niet normaal is. Dat werd ook door hem bevestigd en hij maande me aan om asap een tandarts te zoeken om de moertjes wat vaster aan te draaien.

(*) = titanium ‘baar’ die vastgeschroefd is op mijn implantaten ter vervanging van het tandvlees dat ik niet meer heb en waarop mijn prothese vastklikt.

Waar vind je zomaar een tandarts die je snel wil helpen? Niet gemakkelijk zeg ik u! De dame van het Office de Tourisme heeft wel vijf verschillende tandartsen gebeld maar geen enkele kon (of wou) me ontvangen. Ze zei me te langen leste om dan maar ‘op de wilden boef’ bij de eerste de beste tandarts uit de gouden gids langs te gaan

Zo gezegd, zo gedaan. Een warm welkom kreeg ik niet. Wel integendeel. “U kan niet zomaar in een dokterscabinet binnenkomen zonder afspraak“, zei de receptioniste en ze stuurde me door naar een tandarts 100 meter verderop.

Ook daar ving ik in eerste instantie bot. Tot ik de kans kreeg om uit te leggen wat het probleem was. Le docteur Colombo kon me om half één zien. Het was toen elf uur.

In plaats van de geplande uitstap naar de Gorges du Verdon hebben we de tijd dan maar gedood met koffie drinken in een café in de buurt.

Half één terug naar de tandarts waar ik dan uiteindelijk om half twee aan de beurt was. Ook al had ik er de hele dag moeten zitten, ik had het er voor over gehad. Stel je voor dat de hele constructie in mijn mond in duigen was gevallen. Ik mag er niet aan denken!

Le docteur maakte zijn rekening, wenste me bonne chance en hoopte dat ik het zou redden tot we terug thuis zijn. En dan mag mijn tandarts een andere oplossing bedenken want ik ben niet van plan om alle drie/vier weken die vijsjes te laten aandraaien.

Waarom kan het eens niet gewoon goed gaan?

Auteur: MyriamC

vrouw / moeder / oma / levensgenieter / wereldreiziger / #foreveronvacation Mijn motto: YOLO!

43 gedachten over “Cabinet Dentaire du Golfe”

  1. Voorzichtig met moeilijke dingen eten zoals stokbrood en zo. Het is normaal dat dingen nog moeten worden bijgesteld -alhoewel niet bij iedereen want niet iedereen eet op dezelfde manier – maar daar had je eigen tandarts je over moeten informeren.

    Geliked door 1 persoon

    1. Mijn tandarts zei me aan de telefoon dat het onmogelijk was dat de steg loskwam. Tot ik hem het videootje appte.
      De Franse tandarts dacht in eerste instantie dat niet de steg het probleem was maar de implantaten zelf. Gelukkig moest hij zijn mening herzien want dat zou pas een ramp zijn!

      Sowieso ben ik voorzichtig met eten. Ik kan nauwelijks eten. De prothese is niet bepaald functioneel en geeft me ook niet meer comfort. Dat was wel vooropgesteld.

      Like

  2. Als ik het wist zou ik het zeggen, maar natuurlijk weet ik niet waarom het niet eens een keer “gewoon” kan gaan. Helaas mag ik wel zeggen want ik wou dat het in m’n macht lag om nieuwe ellende uit te bannen voor je. Je bent een kei in je pogingen om het leven toch gewoon door te laten gaan.

    Geliked door 1 persoon

  3. Balen joh…dat wil je niet en zeker niet op vakantie dan wil je genieten.
    Hopelijk blijft het goed gaan in ieder geval tot je weer naar je eigen praktijk kan gaan.
    Maandag naar de palmbomen 😉
    Groetjes

    Geliked door 1 persoon

  4. Dat moet verschieten geweest zijn 😦
    Die botheid qua reageren, heb ik ook meegemaakt toen ik een nieuwe dokter en tandarts zocht… Om den duur zou ne mens al op voorhand moeten weten wanneer hij iets aan zijn tanden gaat krijgen of ziek gaat worden… 😦

    Geliked door 1 persoon

      1. Niet abnormaal hoor, was hier vroeger bij ons zo’n 35 jaar geleden bij ons ook zo in Vlaanderen, maar mensen zijn mondiger geworden en vinden dat wanneer ze met de vingers knippen, meteen iemand moet staan.

        Een dokter stond vroeger qua aanzien quasi gelijk aan een Burgervader (meester – als, bij ons toch)

        En van vrienden (horen zeggen, zelf nog niet gelukkig moeten ervaren) schijnt het in Italië nog erger te zijn…

        Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: