Personeelstekort

Zondagmorgen in de supermarkt. Erg druk, zoals op andere zondagen.
Kom ik bij de kassa met mijn 3 artikelen en zie ik dat er slechts twee kassa’s open zijn. Ze hebben ook wel één zelfscan kassa maar die werkt alleen als je met zo’n scanner gewinkeld hebt. Dat had ik niet.
Op een krijtbord lees ik: “Helaas kunnen wij door personeelstekort het vlot winkelen niet waarmaken”. Dat was eraan te zien. Lange rijen bij de twee kassa’s. Ik denk dat ik wel een kwartier heb aangeschoven.

En het personeelstekort doet zich niet alleen voor in de supermarkt. Mijn schoonzus houdt het Parochiecentrum-café open. Zij werkt met flexi’s en studenten. Na de lockdown zijn de flexi’s niet meer teruggekomen en volgende maand hebben de studenten examen. Zij is dus verplicht om twee weken te sluiten want een zaak met terras en grote tuin run je niet met twee of drie man als het mooi weer is.

Overal hoor je hetzelfde verhaal, in elke sector. De zorg, het onderwijs, het openbaar vervoer, de luchtvaartmaatschappijen en luchthavens, …

Waar zitten al die mensen die we nu tekort hebben?

Auteur: MyriamC

vrouw / moeder / oma / levensgenieter / wereldreiziger / #foreveronvacation Mijn motto: YOLO!

52 gedachten over “Personeelstekort”

  1. Dat vraag ik me ook vaak af. Volgens de horeca willen mensen sinds corona geen onregelmatige uren meer….
    In het onderwijs en in zoveel andere werelden samen met hen ligt de nadruk steeds meer op administratie, vooral zorgen dat ‘het op papier staat’, aan de kerntaak wordt te vaak voorbij gegaan….

    Maar dan nog, waar zitten die mensen dan wel?

    Geliked door 1 persoon

  2. ja dat is momenteel overal het geval en ik denk wel in iedere bedrijfstak
    niet alles kan denk ik op dat corona afgeschoven worden , maar heeft er zeker invloed op gehad
    en een oplossing , ja zeg het maar , betere scholing betere cao’s vaste banen enz enz

    Geliked door 1 persoon

  3. … en die beweren dat immigranten hun jobs afpakken?
    Hier van ’t zelfde, hoor. De bistro waar wij regelmatig iets eten zoekt al zolang wij weten (5 jaar) hulp in de bediening. Komt er een keertje eentje proberen, dan gooit die vaak nog tijdens de eerste dienst de handdoek in de ring “want dat is veel te zwaar werk”. Hier in Nederland bestaat er in de middelbare school zoiets als gemeenschapsstage (ze noemen het anders, hoor, maar dat ben ik vergeten). De leerlingen moeten een aantal uren stage lopen in een winkel of een andere werkplaats waar ze een idee krijgen van hoe het er in het echte leven aan toe gaat. Sommigen – zoals ons buurmeisje – zie je later nog terug, maar daarvan had je bij het schappen vullen al gemerkt dat dat een doorduwer is. Van anderen verwacht ik niet dat die nog te motiveren zijn voor een baantje buiten het kantoor … Liefst mét een auto, pc en mobieltje op kosten van de baas en met een directiefunctie binnen het 5-jaars bereik …

    Geliked door 1 persoon

    1. De lonen zijn ook wel heel erg laag hé. In Vlissingen zagen we laatst een vacature voor de bediening – de verloning stond erbij maar ik weet niet mee hoeveel exact. In ieder geval een bedrag waar je niet voor buiten wil komen.

      Like

      1. Dat is – volgens mij – nog een overlevendemisvatting van vroeger. Daar moesten de klanten dan maar iets aan doen door drinkgeld te geven. Alsof de verloning al niet in de prijzen waren verrekend. Als wij tegenwoordig nog een extraatje geven, weten de mensen niet meer wat hen overkomt, want bijna niemand doet dat nog.

        Like

  4. In bepaalde sectoren (de zorg!!) heeft het ook te maken met burn-out, vrees ik. Zelfs onze jongste is onlangs al eens uitgevallen (ze sleept wel een moeilijk verleden mee).
    Voor de rest…
    (met zuurpruimstemmetje): “ze pakken wel ons werk af hè zeg”. Not. Plenty jobs die de Vlaming niet meer wil doen. lees: wegenwerken, transport, pakjes leveren, zorg, er is zo veel.
    Geef de mensen degelijk werk met een degelijke verloning, en er zou al veel opgelost zijn.
    (zegt zij die thuis zit en ook niet weet wat ze moet beginnen)

    Geliked door 1 persoon

    1. De zorg is vooral sinds de pandemie een ramp. Wat die mensen hebben moeten presteren, dat is eigenlijk niet meer gezond.
      En voor de rest denk ik ook dat het heel veel met de slechte verloning te maken heeft.

      Geliked door 1 persoon

      1. Da’s waar hè, daar begint het. En bij goeie werkomstandigheden.
        De zorg is een ander paar mouwen, inderdaad. Onze jongste heeft ongeveer een jaar in een WZC gewerkt onder de katholieke zuil, haar verhalen zijn niet bepaald netjes te noemen. Wat die daar allemaal meegemaakt heeft. Nog los van de pandemie. Dat van de pandemie kwam erbij, maar dat leek ze wel redelijk te verteren.
        Nu werkt ze in een crèche van de Stad Gent, de stad is een heel goede werkgever, dat scheelt enorm. Loon naar werken is het echter nog steeds niet, denk ik. Denken we maar aan de hoeveelheid kindjes per zorgende. Het tekort aan personeel is dan ook schrijnend.

        Geliked door 1 persoon

        1. Neen, ook in de kinderdagverblijven zijn de mensen onderbetaald. En er zijn veel te veel kindjes per zorgende. Maar dat is een andere kwestie en ik geloof dat daaraan gewerkt gaat worden. Mijn nichtje is onthaalmoeder en zorgt voor 8 kindjes, van 0 tot 2.5 jaar. Ik vind dat totaal onverantwoord. Gelukkig spring mijn schoonzus af en toe bij.

          Like

          1. Er is in ieder geval de vraag om er iets aan te veranderen, of het zal gebeuren, dat weet ik nog niet zo.
            Is in de kinderdagverblijven hetzelfde, en als ze niet alleen staan, “mogen” ze zelfs voor 9 kindjes zorgen. Waanzin.
            Een kinderdagverblijf is zogenaamd beter dan thuis blijven. Ik heb daar mijn twijfels bij, daar is toch niet meer tijd dan de basis doen voor die ukjes? Echt, ik kan daar niet mee om. Bij de onthaalmoeders lijkt het me dan net iets persoonlijker, maar ja. Die zijn inderdaad altijd gelukkig als er iemand kan bijspringen.
            Wij springen veel te nonchalant om met het mooiste wat er is, onze toekomst.

            Geliked door 1 persoon

            1. Mijn hart brak toen Wannes, amper vier maanden oud, vier hele dagen per week naar de crèche moest. Nu, hij heeft daar niks aan over gehouden hoor want het was een super crèche. Ik ben toch blij dat ik de luxe had om halftijds te kunnen werken en grotendeels zelf voor mijn kind te kunnen zorgen. Maurice werkte toen in shiften, dat was eigenlijk een heel goede combinatie.

              Geliked door 1 persoon

              1. Ik ben thuis beginnen werken toen Janna geboren werd. Ik kon er niet aan denken, haar op 3 maanden ergens anders te moeten achterlaten 🙂 En ik wist ook dat alles op mijn nek zou terechtkomen, brengen en halen en wat heb je daar allemaal. Het was altijd krabben om er te geraken, maar ik heb er nooit spijt van gehad. Blij dat ik mijn kinderen thuis kon grootbrengen. Ze hebben daar ook niets aan overgehouden 🙂
                Eens Meneertje Mertens en ik samenwoonden, is hij begonnen met van 5u tot 12u40 te werken. Zo was ik thuis voor de kinderen ’s morgens voor ik naar het werk vertrok, en was hij in de namiddag thuis als zij ook thuiskwamen. Ideale regeling vond ik dat.

                Geliked door 1 persoon

  5. Het is overal hetzelfde: de zorg, het onderwijs, de horeca, … Ik heb momenteel een collega die in geen dertig jaar voor de klas stond en amper met de pc kan werken. Er is gewoon niemand anders meer te vinden…

    Geliked door 1 persoon

    1. Studeren er niet veel minder leerkrachten af dan vroeger? Vroeger was dit zogenaamd ‘de’ droomjob, maar nu komt er zoveel bij kijken dat niks te maken heeft met lesgeven an sich dat je beter af bent met een 9 to 5 job in de privé.

      Geliked door 1 persoon

      1. Er wordt inderdaad minder voor het beroep gekozen. Van de nieuwe starters stopt dan nog eens de helft voor het derde jaar. De meesten raken ontgoocheld. Ik snap dat wel. Natuurlijk gezag komt pas met de jaren, en dat heb je echt wel nodig. Het wordt pas makkelijk als je wat ouder bent. Je moet niet te jong voor de klas staan.
        Je mag je niet vastpinnen aan veel vrije uren buiten je lesuren. Vooral de zondag is allesbehalve heilig. Maar hey… wat een vakanties hebben we maar niet. Ik vind dat nog steeds een zeer groot voordeel.
        Mocht ik het mogen herdoen, zou ik opnieuw voor het onderwijs kiezen. Ik amuseer mij nog steeds met die gasten. Ze houden me jong. Je blijft een beetje kind tussen de kinderen. In mijn geval pubers. Dit schooljaar had ik dan ook veel schatjes. In die mate dat ik wel een traantje zal plengen eind juni. Ik ga die echt missen, want ik zie hen oprecht graag. Sommige zou ik gewoon willen adopteren – bij wijze van spreken.

        Geliked door 1 persoon

        1. Je kan pas een goede leerkracht zijn als je met hart en ziel betrokken bent. Een neef van mij had jaren in de privé gewerkt en is, na een D-cursus, overgestapt naar het onderwijs. Voor de vele vakanties, daar was hij heel duidelijk over. Een jaar heeft hij het volgehouden en had dan het geluk materiaalmeester te kunnen worden op zijn school. Maar de kinderen … “ik kon ze soms wel wurgen” … ik hoor het hem nog zeggen. Als je op die basis start, dan ben je toch niet goed bezig.

          Like

  6. Ik heb dagelijks te maken met personeelstekort in de retail.
    Er wordt erg veel van het personeel gevraagd: flexibel werken: vroeg-laat-weekend-feestdagen, opgeroepen worden bij afwezigheden, lage lonen, geen premie voor zondagswerk en avondwerk, de eerste jaren weinig kans op een vast contract….. dit alles in combinatie met de hoge werkdruk maakt de job niet bepaald aantrekkelijk. Retail is echt wel meer dan vakken vullen. Dikwijls zijn er gespecialiseerde opleidingen nodig (dat is mijn job). Het kan gek klinken maar er zijn tegenwoordig veel jongeren die afgeschrikt worden door het rechtstreekse klantencontact.
    Indien je als jongere kan kiezen tussen een 9 to 5 job, die bovendien ook beter betaald wordt, is de keuze snel gemaakt.
    Dit heeft ook gevolgen voor de gemotiveerde enkelingen (waaronder ik mezelf reken) die in de retail werken. Zij moeten de personeelstekorten opvangen waardoor ze onder hoge werkdruk moeten werken met burn-out en fysieke overbelasting tot gevolg.
    Ondanks alles hou van mijn werk!

    Like

    1. Houden van je werk, iets doen wat je graag doet, dat is toch het belangrijkste. Dat zijn ook de blijvertjes in de winkels en in zo’n winkels kom ik graag. Winkels waar er veel personeelsverloop is geven mij geen te beste indruk.

      Like

  7. Dat vroeg ik mij ook al af, waar al die mensen dan nu naartoe zijn. En het personeelstekort is echt overal hé. Het lijkt mij stug dat je in die anderhalf jaar je volledig om kunt scholen temeer omdat er geen opleidingen waren (alleen online). Het is voor mij een raadsel waar die mensen nu allemaal zijn. Ik zit nog op dezelfde plek en wij krijgen alleen maar meer mensen op het werk. Overigens wordt dat hier wat beter uitgelegd: https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/van-massawerkloosheid-naar-personeelstekort-hoe-kan-dat~bae3fbec/?referrer=https%3A%2F%2Fwww.google.com%2F

    Geliked door 1 persoon

  8. Dat er nog velen zijn blijven ‘profiteren’ van de steunmaatregelen, dat geldt – denk ik – ook voor België. Gepensioneerden terug aan het werk zetten? Dat ze mijn deur maar voorbij gaan!

    Like

  9. Herkenbaar, mijn zoon heeft twee vacatures voor receptioniste, maar er komen nauwelijks reacties. Die er komen eisen absurde salarissen en er was er ook 1 die maar 2 uur per dag kon werken ivm adhd en overprikkeldheid ☻

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: