Kleine gelukjes


Ik vind dit een moeilijke want ik zit niet goed in mijn vel de laatste weken. De lockdown, de ontstoken pees die niet wil genezen ondanks de ontstekingsremmers en de cortisone injectie, mijn mond die ‘ambetant’ doet, … ik heb al betere tijden gekend.

Een poging:

  • onze zoon (hij is ons knuffelcontact) die iedere week even binnenspringt om een babbeltje te doen
  • de gratis halve kilo kabeljauw bij de vishandel vanwege 300 Piggy spaarpunten … aan 36 euro per kilo is dit een mooi cadeau!
  • de vogels die af en aan vliegen naar het mooie vogelhuisje dat mijn niet-zo-handige-harry in elkaar geknutseld heeft
  • de helleborusplanten die stilaan hun prachtige bloemen weer laten zien
  • het mooie wandelweer van de afgelopen dagen (meestal toch)
  • na een wandeling net voor het begint te regenen in de auto zitten
  • de nieuwe reeks van Down the road straks op TV

Auteur: MyriamC

vrouw / moeder / oma / levensgenieter / wereldreiziger / #foreveronvacation Mijn motto: YOLO!

38 gedachten over “Kleine gelukjes”

  1. Oeie, heel veel sterkte Myriam met je lichamelijke klachten. Pijn en angst zijn een grote domper op het dagelijkse geluk. Ja, en de ene week is nu eenmaal beter dan de andere. Toch leuk dat je ondanks bovenstaande toch vele geluksmomentjes gehad hebt. Hopelijk volgende week meer geluksmomentjes. X

    Geliked door 1 persoon

  2. Ai, jammer dit te lezen, Myriam. Alles komt ook op een hoopje voor je de laatste tijd. Peesontsteking, gevolgen/recuperatie van je zware operatie, die lockdown/niet mogen/kunnen reizen, kortende dagen,…
    Ik begrijp volledig hoe je jezelf voelt en hoe moeilijk het is om lichtpuntjes te zien in je situatie.
    Veel moed!

    Geliked door 1 persoon

  3. Dat valt niet mee Myriam. Het herstel is niet te onderschatten en gaat met vallen en opstaan. Het is dan ook niet te onderschatten wat je doormaakt(e). De tijden werken ook al niet mee. Desondanks weet je het mooie in de kleine dingen te zien en dat is toch knap. Hou de moed erin.

    Geliked door 1 persoon

      1. Niet opgeven, ik begrijp nu dat pijn elke dag vreselijk is, de pijn in mijn schouder wordt er niet beter op, maar als de pijnstiller werkt, probeer ik er even van te genieten.

        Like

        1. Weet je, het lijkt niet op te houden en daar word ik een beetje moedeloos van. Eerst die kanker, dan de trombose, nu weer die peesontsteking. Het mag wel eens gaan stoppen.

          Geliked door 1 persoon

  4. Net op het moment dat het niet goed gaat, is het zaak die kleine gelukjes op te lijsten, om te beseffen dat er meer is in je dagen dan kommer en kwel. (kwal schreef ik eerst, haha). Dat leerde ik ooit van een loeivervelende baas van me, die ook psychotherapeut was. Was echt een verschrikkelijk vervelende man, maar hierin had hij 100% gelijk.
    Ik hoop dat het snel wat beter met je mag gaan Myriam. Die f*cking lockdown, daar moeten we met z’n allen door, maar de lichamelijke kwalen… 😦 Hopelijk komt er snel wat beterschap.

    Geliked door 1 persoon

      1. Nee, dat is waar. Maar het helpt om ze net dán te gaan zoeken in je dag. Er ’s avonds eens voor te gaan zitten en bedenken wat je wél leuk vond. Mogen ook heel simpele dingen zijn. Het programma op TV dat je leuk vond. Je kop koffie. Een dutje doen.
        Het was een uitleg in de zin van: elke avond ga je ervoor zitten en schrijf je 3 (of 5, kan ook) dingen op die je leuk vond. Hoe slecht je dag ook was, je zal merken dat er altijd dingen gebeurd zijn die je leuk vond. En het mogen heel simpele dingen zijn. Het mogen dingen zijn voor jezelf, niet noodzakelijk iets in de trant van “ik heb de buurvrouw geholpen met…”. Nee, dingen voor jezelf. Na een tijdje helpt het je inzien dat er elke dag kleine lichtpuntjes zijn. Maar het is inderdaad moeilijk om die te zien als het je allemaal niet goed afgaat.

        Geliked door 1 persoon

  5. Ja niet gemakkelijk om te zon te zien schijnen door de wolken als je pijn hebt.
    Ik heb elke dag pijn. Intercostale neuralgie waar geen enkele pijnstiller tegen helpt. Een pijn die gelukkig overgaat als je even gaat liggen of achterover gaat leunen en waar je s’nachts dus ook geen last van hebt. Maar het beperkt mij wel in sommige activiteiten. Als ik lang aan de naaimachine zit moet ik regelmatig even in de zetel gaan en na een kwartier kan ik weer verder. en na een halfuur moet ik dan terug even gaan liggen
    Maar ik krijg het ook soms tijdens het wandelen en dat is minder gemakkelijk op te lossen.

    Ik word er wel zwaarmoedig van dat ik eigenlijk een pijnpatient ben geworden.
    Maar ik pluk de pijnvrije momenten die er meer zijn dan de pijnlijke . Maar ik ben wel sociaal gehandicapt om iets te plannen.

    Geliked door 1 persoon

    1. Gelukkig heb ik ’s nachts ook weinig tot geen last. Ik ben tegenwoordig blij dat het avond is en ik in mijn bed kan zodat ik het allemaal niet meer moet voelen. Ik, die altijd zo’n opgewekte was.

      Like

  6. Het zijn de kleine dingen die het doen Myriam en die moeten we koesteren .Sterkte met je gezondheid want het is niet niks wat er allemaal gebeurd met je .
    Gr Elisabeth

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.