Lutgart Simoens

Radiocoryfee Lutgart Simoens is overleden. Ze was 92, dat is een mooie leeftijd. Maar voor haar had het eigenlijk al vroeger voorbij mogen zijn. Ze was niet levensmoe, maar levensvoldaan zoals ze het zelf noemde.

Mevrouw Simoens heeft veel meegemaakt: in 1993 verongelukte haar jongste kleinkind, in 1994 verloor ze haar eerste echtgenoot aan kanker. Zes jaar later verloor ze haar tweede echtgenoot. Nadat ze in 2018 ook nog twee van haar vijf kinderen aan kanker verloor was het voor haar genoeg geweest.

In 2016 al ondertekende ze een wilsbeschikking waarin stond dat ze zélf wilde kunnen kiezen wanneer ze zou inslapen. Hierover schrijft ze: “De glans van alles wat vroeger glans had – en er was in mijn leven veel glans – is weg. Ik ben niet levensmoe, maar levensvoldaan. Voltooid: dat woord zegt toch alles?”

En ze vraagt zich af waarom dat zo moeilijk te verstaan is en waarom men daar in deze tijden nog over valt. Volgens de euthanasiewet zou ze eerst ondraaglijk en onomkeerbaar moeten lijden voor ze mag sterven. En ze vraagt zich af waarom? Ondraaglijk lijden, wat voor zin heeft dat?

Alles wat ze altijd heeft gewild is rustig kunnen inslapen, bij haar volle verstand, pijnloos en zonder fysiek of mentaal te zijn afgetakeld.

Ik deel voor de volle 100% haar mening. Iedere oudere die bij zijn volle verstand en weloverwogen vindt dat het voor hem/haar genoeg is geweest, zou het recht moeten hebben om zelf te kunnen kiezen wanneer het genoeg geweest is. “De overheid behandelt tachtigplussers alsof ze achterlijk zijn geworden. Het is mensonterend – en het maakt me kwaad – dat de wetgever geen rekening houdt met een groep mensen die door de stijgende levensduurte alleen maar nog veel groter gaat worden.”, aldus Lutgart Simoens.

RIP Lutgart.

Auteur: MyriamC

vrouw / moeder / oma / levensgenieter / wereldreiziger / #foreveronvacation Mijn motto: YOLO!

54 gedachten over “Lutgart Simoens”

  1. Ik ben het helemaal eens met Lugart Simoens en met jou. Liever uit eigen keuze waardig sterven dan een einde dat je niet gewild hebt. Toch op die leeftijd. En eigenlijk: vroeger ook.

    Geliked door 1 persoon

  2. Mijn vraag: Is Lugart Simoens nu “vrijwillig” gestorven of toch niet omdat dat niet echt mogelijk is bij jullie? Gelukkig is het hier voor de eigen burgers wel mogelijk. Voor de euthenasietoeristen (die uit andere landen met Dignitas gaan) helaas voor heel veel geld. Maar eigenlijk is dat ok, de problemen moeten in het eigen land opgelosd worden.

    Geliked door 1 persoon

  3. Heel mooi stukje, gedurfd, met een inhoud waar ik 100% achter sta.
    Meer nog: ook voor jongere mensen dan tachtig moet zo’n wens kunnen vervuld worden. Ik denk nu bijvoorbeeld aan mensen met een uitzichtloze chronische ziekte die niet kan behandeld worden.

    Geliked door 2 people

  4. Helemaal mee eens.Moeder is 96 en zit in een WTC. Ze zit daar niets te doen en heeft soms hallucinaties. Twee schoonbroers hebben twee jaar geleden in september euthanasie gevraagd wegens chronische pijn en Parkinson volledig bij hun verstand.dan moet je maar een pijn verzinnen en proberen zo te vertrekken

    Geliked door 1 persoon

  5. Altijd al een teer onderwerp voor mij geweest. Jong en oud moeten kunnen baas blijven over het eigen leven, zodat ze het niet op gruwelijke wijze ‘moeten’ doen zoals mijn bloedeigen zus, vele jaren geleden.
    Onder begeleiding rustig afscheid mogen en kunnen nemen, indien je hiervoor kiest, mag niemand ontnomen worden.

    Ik herinner me vooral haar zachte empathische stem op zondagavond. Een warme vrouw. Wat heeft ze veel meegemaakt!

    Geliked door 1 persoon

  6. Tsjah, lange, echt lange tijd dacht ik er net zo over, tot ik er dichtbij mee te maken kreeg, van iemand op leeftijd, die haar eigen leven heeft genomen… niet ziek, niets, depressie… en er komen lijnen binnen dat ze niet op de juiste plek zit, de rust niet heeft…

    Waardoor ik mij ging afvragen, en zoals ik laatst al vertelde, ben zonder enig geloof opgegroeid, wat als er een hiernamaals is… wat is dan het verschil van iemand die zelf zijn leven neemt, en euthanasie… en het gegeven, als je je eigen leven neemt, dat je dan niet op de juiste plek terecht komt?

    Heel toevallig, dacht ik eraan om hier eens een blog aan te wijden ook… wat voorheen zo duidelijk leek, ja tegen euthanasie, is nu een vraag geworden bij mij dan. Ik verwacht geen antwoord van jou.

    Ik ben het namelijk wel met jou eens verder, was ik altijd al, ik ben voor, maar die ene vraag blijft nu spoken…

    X

    Geliked door 1 persoon

      1. Jawel, de stijd… maar dat is dan ook het enige verschil. In beide gevallen beslis je zelf over je heen gaan. En is dat niet juist wat niet mag volgens ‘het boek’?

        Like

  7. Ik ben het er helemaal mee eens. Het voelt zo betuttelend mensen te verplichten om te blijven leven als ze dat zelf al lang niet meer willen. Al is het debat rond euthanasie voor mij zeker geen zwart-wit-verhaal. Ik ben voor de mogelijkheid tot euthanasie maar toch lijkt het me voor een arts niet evident om zo’n aanvraag te behandelen. Ik luisterde pas naar de podcast ‘drie dagen’ van Radio 1 en dat hakte er stevig in (ging trouwens over een vrouw die een pak jonger was dan Lutgart Simoens). Want ik vind dat iemands wens gerespecteerd moet worden, maar anderzijds wou ik ook graag dat er nog een andere oplossing werd gevonden voor het psychisch lijden van deze vrouw.

    Geliked door 1 persoon

  8. Eens! Psychisch lijden, dat is ook lijden door dementie, en daarvoor is euthanasie nog altijd niet goed geregeld. Ja, je mag mbv euthanasie sterven, maar niet als je lijden pas echt een lijden wordt omdat je zelf niet(s) meer kunt aangeven. En dan is het in Nederland allemaal best goed geregeld. Als het bij mij ooit (hoop nooit) zover komt moeten we (zo snel mogelijk) weg uit Duitsland …..

    Geliked door 1 persoon

    1. De mama van een vriendin is gisteren overleden (een natuurlijke dood). Ze was zwaar dement, herkende al jaren niemand meer, had 24/7 zorg nodig, was ook heel opstandig en huilde veel. Een typisch voorbeeld van psychisch lijden. Voor mijn vriendin, haar broer en hun kinderen zijn dit heel zware jaren geweest en er was gisteren grote opluchting dat het eindelijk voorbij was. Het had toch niet zo hoeven te gaan als de wet hierop gewijzigd zou worden?

      Like

      1. Mijn schoonmoeder heeft altijd gezegd dat ze niet dementerend wilde eindigen in een tehuis, had een wilsbeschikking, was ‘lid’ van de NVVE. Desondanks is ze uiteindelijk een natuurlijke dood gestorven in een tehuis …. Triest

        Geliked door 1 persoon

        1. Intriest. Ik ben zelf lid van LEIF, lijkt me hetzelfde als NVVE, en heb ook een wilsbeschikking. Zolang de wet niet verandert ga ik daar niet veel mee zijn vrees ik.

          Like

  9. In principe ben ik het er mee eens, maar het is niet zo simpel. Ik herinner me dat mijn schoonmoeder verschillende keren aangaf “klaar” te zijn, maar een week later klonk het dan weer helemaal anders.

    Geliked door 1 persoon

    1. Daarom moet dat goed begeleid worden en er mag niet over één nacht ijs gegaan worden. Prof. Distelmans is de geknipte persoon om te achterhalen of iemand zo ver is of niet. Hij heeft ook Marieke Vervoort begeleid, en dat is ook in verschillende stappen gegaan (klaar voor, niet klaar voor, …).

      Like

  10. Alles waar, maar ik heb ooit met een jurist gesproken, en die zij me, dat er altijd ook nog gevallen zijn, waarbij de erfgenamen graag willen dat de opa of oma sterft, voordat het te veel geld gaat kosten, omdat men op het geld zit te wachten… Heel erg, maar ja, dat is ook mogelijk, en dat het dus heel goed en streng geregeld moet zijn, als iemand niet meer zelf kan beslissen, bv bij dementie, is mij toen wel duidelijk geworden.

    Geliked door 1 persoon

  11. Ik heb haar heen gaan ook gelezen… Niet dat ik haar ooit persoonlijk heb mogen kennen, maar het stemt me verdrietig dat gevestigde waarde allemaal stuk voor stuk verdwijnen uit ons leven, maar da’s het nadeel aan ouder worden hé

    Geliked door 1 persoon

  12. Ik ben blij dat euthanasie hier kan, al is er nog ruimte voor verbetering. Ik ben een voorstander, mits alles strikt geregeld is zodat er geen misbruik kan optreden.

    Geliked door 1 persoon

    1. In de praktijk is het moeilijker dan je denkt hoor. Niet iedere arts is hiertoe bereid. Moet inderdaad wel streng gereglementeerd zijn en zou mogen uitgebreid worden.

      Like

  13. Wet-en regelgeving zou nooit leidend mogen zijn waar het gaat om individuele keuzes, althans wanneer het gaat over persoonlijk welbevinden. Wel vind ik goede, professionele communicatie erg belangrijk. Heb teveel suïcides meegemaakt waarbij ik achteraf dacht: was dit wellicht slechts één kort moment van kortsluiting in iemands hersenen? Het is een ingewikkelde materie.

    Geliked door 1 persoon

    1. Zeer ingewikkelde materie, maar er wordt veel te weinig aandacht besteed aan psychisch lijden. Dat is vaak de reden dat mensen er zelf een eind aan maken en dat zou niet moeten hoeven.

      Like

  14. Mijn vader was erg van zelf doen en beslissen. Hij had al zeker 15 jaar een euthenasieverklaring bij de huisarts vastgelegd en benoemde dat ook welk jaar weer. Hij vond het vooral vreselijk dat hij nog zo weinig kon, al vond ik dat best meevallen. Ze woonden nog zelfstandig en slechts 1x per 14 dagen hh hulp en mijn zus deed zware boodschappen. Toen hij net 90 was had hij vrij ver gevorderde nierkanker en vroeg onmiddelijk of dat een reden voor euthanasie was. Na ongeveer 4 maanden was het zover, constant nierbloedingen en nor meer ellende. In hospice heeft de ha hem geholpen we we hadden er vooraf een uitgebreide lunch samen, was een fijn afscheid. Zo is het mooi om mee te maken

    Geliked door 1 persoon

  15. Alleen al het ‘er is geen sprake van ondraaglijk lijden’ is zo niet goed. waarom moet een leven eindigen nadat er eerst geleden is. Verschrikkelijk. We zouden zelf moeten kunnen beslissen. En ja, daar moeten natuurlijk wel regels voor zijn en zo, maar het moet niet onmogelijk gemaakt worden.

    Geliked door 1 persoon

  16. Het blijft een lastig onderwerp, zeker omdat artsen natuurlijk een eed hebben afgelegd om er alles aan te doen om iemand te helpen en niet om te ‘doden’. Echter is mijn persoonlijke mening ook dat euthanasie makkelijker zou moeten zijn voor mensen die een voltooid leven hebben, maar ook bijvoorbeeld voor mensen met psychisch lijden.

    Geliked door 1 persoon

    1. Ja, dat psychisch lijden daar moet dringend aan gesleuteld worden. Ik weet niet of je Belgische of Nederlandse bent, maar in België hebben we een arts (binnen de organisatie LEIF) die heel erg ijvert voor een waardig levenseinde voor iedereen.

      Like

Reacties zijn gesloten.