Travel tag (2) 10 #reisweetjes

Gezien het succes van mijn eerste travel tag heb ik er nog eentje gemaakt. Herinneringen genoeg!

#1

Van elke reis maak ik een verslag. Dat doe ik al zo’n 25 jaar. In het begin deed ik er verder niks mee. Ik schreef het in mijn fotoalbum, tussen de foto’s. Later ben ik mijn verslagen gaan publiceren op mijn blog – doe ik nog steeds – en ik heb ook een groot aantal verslagen vertaald en gepubliceerd op een reiswebsite (Virtual Tourist) die inmiddels ter ziele is gegaan.
Tot op de dag van vandaag ben ik blij dat ik daar ooit mee begonnen ben. Zo blijven de herinneringen levendig.

#2

Van elke reis maak ik ook een fotoboek. Vroeger met papieren foto’s, nu maak ik mijn albums online en laat ik ze afdrukken. Heel fijn om de albums te maken en ook heel fijn om af en toe eens vast te pakken en me te verliezen in herinneringen.

Een greep uit mijn albums

#3

Een vroege herinnering, maar niet zo’n fijne. Op mijn 11 jaar was ik met ‘de ziekenkas’ mee op kamp geweest. Naar Wodecq als ik mij goed herinner. Alle deelnemers aan de kampen kregen toen van de organisatie een kartonnen valiesje dat mijn vader eerst vernist had zodat het wat beter tegen het nat kon.
Het jaar daarop ging ik met school op sneeuwklassen naar Maloja. Met mijn kartonnen gevernist valiesje. Wist ik veel.
Wat ben ik daar mee uitgelachen! Ik was maar een gewoon meisje van de boerenbuiten in een stadse (kak)school, te weten De Dames, waar de meeste van mijn klasgenoten van een ander niveau waren en met andersoortige valiesjes op reis gingen.
Wat heb ik mij geschaamd voor mijn kartonnen valiesje.

#4

De eerste keer dat wij terug naar de bergen gingen tijdens onze zomervakantie – zoonlief wou eens graag iets anders dan een zonvakantie in Zuid-Frankrijk of Spanje – was in 1994. Toen al was ik fan van combi-reizen want eerst verbleven we een dag of tien in Verbier (Wallis, Zwitserland) om daarna door te reizen naar het Lago Maggiore.
Ik herinner mij nog een daguitstap naar de Mont Fort. Het was een prachtige dag, echt heet voor die streek. We zouden met de kabelbanen tot aan de gletsjer gaan om wat verkoeling te zoeken.
We hadden al best wat bekijks in de téléphérique. Waarom, dat kwamen we pas te weten toen we op 3.329 meter hoogte uit de cabine stapten. Toen begrepen we ook waarom iedereen een dikke jas en lange broek aan had. Koud dat het daarboven was! Wij waren daar totaal niet op gekleed, met onze korte broek en onaangepast schoeisel. Gelukkig hadden we wel een jas bij. We konden niet snel genoeg terug in de cabine zitten.

Vader en zoon – op de achtergrond komen de skiërs – in gepaste kledij – naar beneden

#5

Na onze eerste fantastische ervaring met een land in Zwart-Afrika (Kenia, zoals reeds beschreven in mijn vorig logje) boekten we in 1999 tijdens de koude winter een reis naar Senegal. Ik kon er mij niet veel bij voorstellen en ik had ook geen hoge verwachtingen, want een land dat op slechts zes uren vliegen van België ligt, dat kon gewoon niet zo puur Afrikaans zijn dan Kenia.
Wat een vergissing! Al van in de luchthaven werd het duidelijk: de chaos, de drukte, de enorme zwarte menigte die naar elkaar stond te roepen, de vrouwen gekleed in de meest exotische en kleurrijke Afrikaanse kledij. We wisten het op slag: ja, we zijn weer in Afrika.
Daarom zijn we enkele jaren geleden nog eens terug naar Senegal gereisd. De chaos was nog dezelfde als in 1999, net zoals de toestand van de wegen, de aftandse auto’s, de kleurige gewaden van de dames, de vrolijke kinderen en vooral de couleur locale.
Africa gets uder your skin. Een volmondig JA, wat mij betreft.

Mbour

#6

In 2015 trakteerden we onze kinderen, zijnde zoon en zijn vriendin, op een reisje. Mijn zoon die het altijd zo druk heeft, met zijn werk, met de verbouwing van hun huis, met tuinieren, … had eens laten vallen dat hij het wel zag zitten om eens ‘een week te vegeteren in een all-in hotel‘. Dat is maar een woord! De reis was al geboekt nog voor zijn woorden koud waren, bij wijze van spreken.
September 2015 streken wij neer in twee swim-up rooms in het super-de-luxe Paloma Pasha Resort in Özdere. De kinderen en de man hebben genoten van het zwembad, de zon, de zee, het lekkere eten en drinken. En ik? Ik ook hoor, maar ik heb vooral genoten omdat mijn gezin genoot. Het was lang geleden dat ik mijn zoon nog ontspannen had gezien, en laat dat nu mijn bedoeling zijn geweest.

Ons gezin tijdens een uitstap naar Ephese

#7

Ik ben zot van woestijnen. Je zou zeggen, een bak met zand, wat heb je daar nu aan?! Maar het is zoveel meer dan een bak met zand. In Jordanië of Egypte, bijvoorbeeld, is er helemaal niet zoveel zand in de Wadi Rum/Zuid Sinaï. Daar zijn het rotsen in de mooiste vormen en kleuren.
Mijn voorkeur gaat wel uit naar een zandwoestijn. Een nacht slapen in een tent in de woestijn stond dan ook al heel lang op mijn verlanglijst. En dat hebben we gedaan tijdens een rondreis in Oman nu alweer zes jaar geleden. Zelf 30 km de Wahiba Sands ingereden met onze 4×4 tot aan het kamp en de nacht doorgebracht in een nomadentent onder een waanzinnig mooie sterrenhemel. Voor de volgende dag hadden we een bedouinengids geboekt voor een halve dag desert crossing & dune bashing: 140 km dwars door de woestijn, soms op een wielspoor (aan 80 km/u), maar dikwijls ook gewoon door de hoge duinen, verticaal naar boven en naar beneden. Adrenaline momenten, en genieten met een grote G! Heel blij met onze chauffeur want dat hadden we zelf nooit kunnen doen. Alleen al de weg vinden in die immense zandbak!
Moesten ze mij vragen: wil je dat nog eens doen? Direct!

Wahiba Sands Desert, Oman

#8

Sinds wij allebei op pensioen zijn, hebben wij al drie keer de maand oktober in Spanje doorgebracht. Kwestie van de zomer met een maand te verlengen. Vroeger hebben we er wel eens aan gedacht om iets te kopen in Spanje. Nu zijn we blij dat we dat nooit gedaan hebben. De ervaring leert dat wij geen mensen zijn om keer op keer op dezelfde locatie te verblijven. Vooral ik hou van afwisseling, nieuwe indrukken opdoen, dan eens aan de Costa del Sol, dan eens aan de Costa Blanca of de Costa de la Luz.
Misschien moet ik mijn instelling veranderen en zo’n maand niet bekijken als vakantie, maar als ‘thuis zijn’ in het buitenland. Maar daarvoor is een maand dan weer te kort want ik heb altijd veel te veel te ontdekken. Dan toch maar eens een maand of drie gaan overwinteren? We denken erover.

#9

Wintersport, het is aan mij niet besteed. Ik hou van een sneeuwlandschap, dat wel, en langlaufen vond ik wel eens plezant. Dat deden we vroeger zelfs bij ons op de heide, toen dat nog mocht. Of we reden in het weekend naar mijn zus die in de Duitse Eifel woont. Langlaufpret verzekerd!
Bij het skiën – laatste skivakantie dateert van 1979 – was ik veel te bang om te vallen. Ik had een half jaar voordien mijn voet gebroken en stond nog altijd wat onzeker op mijn benen. Ik heb toen twee dagen les gevolgd en daarna de handdoek in de ring gegooid. Mijn man heeft de rest van mijn lessen overgenomen zodat hij niet vier maar zes dagen les had. Hij is veel sportiever dan ik en vond het zalig.

#10

In mijn vorig logje had ik al verteld dat ik graag combi-vakanties doe. De laatste tien/vijftien zijn wij ook echte roadtrippers geworden. Niet blijven hangen op één plek maar in een week of drie een (deel van een) land doorkruisen met de huurwagen. Portugal van noord naar zuid, bijvoorbeeld. Onderweg verblijven we dan in vier of vijf locaties van waar we uitstappen doen. Puglia, dat was ook een mooie reis (behalve het weer). Net zoals Sicilië. Daar was zoveel te zien dat we dat in twee keer hebben gedaan: eerst de oostelijke helft, een aantal jaren later de westelijke helft. Zwitserland en de Italiaanse Meren hebben we afgelopen zomer gedaan, zó mooi!
En ook wat verder van huis hebben we geroadtript: in Zuid-Afrika en in Oman onder andere. Allemaal heerlijke reizen om aan terug te denken. En de laatsten voor mij ook best wel heel spannend want ik ben helemaal niet avontuurlijk aangelegd.

Zwitserland en de Italiaanse Meren

Auteur: MyriamC

vrouw / moeder / oma / levensgenieter / wereldreiziger / #foreveronvacation Mijn motto: YOLO!

31 gedachten over “Travel tag (2) 10 #reisweetjes”

  1. Jij kan terug blikken op heel variërende vakanties.
    Zo’n overnachting onder de sterrenhemel van een zandwoestijn zegt me ook wel wat. Heel mooie foto trouwens van jullie samen daar!
    En wat dat valiesje betreft, dat kerft hier nu nog door merg en ziel

    Geliked door 1 persoon

  2. Dit lees ik graag. Het is toch een beetje meereizen en genieten vanuit de luie stoel. Je doet me ook zin krijgen in vakantie. Maar ja, wat wil je met dit weer…
    De woestijn lijkt me heel bijzonder, maar ik zou het moeten ervaren want op het eerste zich zou het mij niet meteen aantrekken. Dan liever bergen met sneeuw.

    Geliked door 1 persoon

  3. De woestijn vond ik ook zo iets bijzonders. De uitgestrektheid, de leegte en maar zien dat je weer terug komt in de bewoonde wereld. Leuk om jouw herinneringen te lezen. Veel dingen zijn herkenbaar.

    Geliked door 1 persoon

  4. Weer héél mooi, Myriam, dank voor de fijne inkijk in jullie reisgeschiedenis.
    Ook hier zit de kartonnen valies van CM (dicht te binden met touw) nog vers in mijn herinneringen. Niet dat ik ermee werd uitgelachen, want iedereen had dezelfde. Misschien was dit toen zelfs maar best, want ook in die tijd waren er kinderen die het breder hadden thuis dan anderen. Die valies was dus geen trauma, wel om een tijdje voor afreizen naar een verplicht medisch onderzoek bij CM te moeten gaan, waar we als vee in onze onderbroek op een rij moesten staan om het bandwerk bij de dokter te moeten ondergaan.
    Woestijn vind ik ook prettig. Het spoort aan tot diepe meditatie, en je beseft daar hoe nietig je bent als mens.

    Geliked door 1 persoon

    1. Tijdens de vakantie met CM had ik ook geen last van dat kartonnen valiesje hoor, want inderdaad iedereen had hetzelfde. Het was het jaar nadien dat ik er zo mee uitgelachen werd. Dat medisch onderzoek herinner ik me dan weer niet, al zal dat er bij ons ook wel geweest zijn.

      Like

  5. Mooi om te lezen en ik zie toch ook wel raakpunten. Zo zijn wij geen wintersporters en we vonden de rotswoestijnen in Egypte en de Sinaï ook ontzettend mooi. Wij gaan zelden twee keer naar dezelfde plek. Als we ergens zijn kammen we vaak de hele buurt uit en dan hebben we het gezien ook. De laatste jaren maak ik ook fotoboeken online en daarvoor werd alles zorgvuldig ingeplakt met commentaar erbij.

    Jullie hebben al mooie reizen gemaakt en ik wil jullie nog vele mooie reizen toewensen.

    Geliked door 1 persoon

        1. Zou maar saai zijn! Oh, en ik zou er niks op tegen hebben om een stek te hebben in het buitenland moest ik dan ook nog de andere reizen kunnen doen. Bij ons zou het of of zijn en niet en en.

          Geliked door 1 persoon

  6. Een roadtrip vind ik ook geweldig om te doen, zo zagen we IJsland en het westen van Slovenië op die manier. Telkens prachtige reizen!

    Geliked door 1 persoon

  7. Had jij dan ook eerst een tekening moeten maken op dat valiesje? En werd daar dan ook een wedstrijd van gemaakt?

    En ja, ik maak ook nog altijd een reisverslag ( https://affodilennidk.wordpress.com/vakanties-dicht-bij-de-natuur/ ), al ziet dat er de laatste jaren vaak meer uit als een ornithologisch dagboek. Kijk wat ik een aantal weken geleden nog online ontdekte: http://www.andersreizen.nl/verslag/es01s02.html .Zo’n 20 jaar geleden gepubliceerd. Ik was de tekst kwijt en ging – zonder veel hoop – zoeken op internet. En ja, hoor: beet!

    In de Spaanse Pyreneeën hebben we eens een huisje met een dakterras gehuurd. We wilden onder de blote hemel slapen, dus legden we daar een zeil neer, sleepten de matras van het bed en legden ons onder de sterrenhemel neer. We moeten toch weg gedoezeld zijn, toen plots de honden op ons sprongen en ons wakker maakten. Net toen we de matras weer binnen hadden en de deur dicht viel, begon het te hozen!!!

    Like

      1. Hadden we tenminste dat nog. De dia’s zijn bijna allemaal verloren gegaan. Enkel wat ik in het artikel gebruikt heb, bleef over.

        Like

  8. Je verhaal over de dames van de stadse (kak)school doet bij mij ook bellen rinkelen. Eerste of tweede middelbaar, in een middenschool in het centrum van Gent. We gingen op skivakantie met school. Niet dat ik van de boerenbuiten kwam, maar om één of andere reden paste ik niet in het plaatje. Van minder welgestelde komaf dan velen van mijn klasgenoten, wellicht. Ik was de enige die zo geen duur skipak had, en moonboots. Gewoon mijn jeansbroek, rubberlaarzen en mijn warme vest. Dat was het. Wat ben ik daarop aangekeken. Het waren de 2 jaren dat ik gepest werd ook, op school, daarna is dat gestopt. Maar wat heb ik daar toch slechte herinneringen aan. Misschien ook daardoor dat gaan skiën me nog steeds niks zegt.
    Maar voor de rest: heerlijk, je vakantieverhalen. Ik geniet mee. Je doet me een beetje denken aan mijn reisgrage ouders 🙂

    Geliked door 1 persoon

    1. Ik paste ook niet in het plaatje maar ben nooit gepest en heb altijd graag op die school gezeten. Alleen bij het incident met de kartonnen valies voelde ik mij een buitenstaander.

      Geliked door 1 persoon

      1. Ik wilde nog even zeggen ook dat ik je helemaal volg in het schrijven van verslagen. Ik denk dat ik me zonder die verslagen, weinig zou herinneren van onze trips door Frankrijk. Als ik nu ga lezen, komt alles weer terug. Daar heb je toch enorm veel aan hè.

        Geliked door 1 persoon

        1. O ja, zeker. De grote lijnen zou ik misschien nog wel weten, maar het zijn de anekdotes en de details die vaak de vakanties maakte tot wat hij was. Ik was vannacht nog aan het denken dat ik alle verslagen maar eens moet oplijsten en er een apart blog aan moet wijden. Heb ik weer wat te doen …

          Geliked door 1 persoon

          1. Dat lijkt me een heel goed idee. Ik kom zeker lezen! En wel leuk om te doen, denk ik, zo’n blog opzetten!
            Ik kreeg daarnet een stuk verslag van een reis van mijn ouders in 1983 doorgestuurd, waarin iets stond over wat ik hier in deel 1 schreef (toen ik me overslapen had om naar Engeland te trekken). Zij maken ook al reisverslagen van in de jaren 80. Mooi archief!

            Like

Reacties zijn gesloten.