Carpe diem

Onze familie, zowel van vaders- als van moederskant, is gezegend met een sterk gestel, zoals ze dat hier zeggen. Mijn vader is, langs zijn kant, de enige die op jonge leeftijd overleden is. Hij is net geen 66 geworden. Hij was de oudste van acht en al zijn broers en zussen leven nog, in goede gezondheid. Ze zijn allemaal een eind in de tachtig en begin de negentig.

Langs mijn moeders kant – ook een gezin van acht – is het eigenlijk hetzelfde. Eén zus van haar is overleden rond haar zeventig en vijf jaar geleden is mijn moeder gestorven. Zij was net geen 84. Te jong, altijd te jong voor wie achterblijft, maar op zich is 84 een gezegende leeftijd. Zeker als je nooit iets gemankeerd hebt.

Mijn papa, zoon, man, mama – zomer 1989 aan zee, 10 maanden voor mijn vader overleed

Ook mijn grootouders zijn een eind over de 80 geworden wat oud is voor mensen van die generatie. Mijn bompa was nog van de 19de eeuw! (°1890 – 1975)

Gisteren hebben we een nonkel begraven, de man van mijn moeder haar op een na jongste zus. Hij was de jongste van de familie, 79 jaar. Vroeger, toen we zelf nog piep waren, vonden we 79 oud. Stokoud. Nu we zelf halverwege de zestig zijn, denken we daar heel anders over. De betekenis van het woord ‘oud’ verschuift naarmate je zelf ouder wordt.

Ik denk er wel eens over na. Niet over de dood op zich, maar ik stel mij wel eens de vraag ‘hoeveel tijd krijg ik nog’. Het gaat zó snel, alsmaar sneller. Ik zou de tijd wel willen tegenhouden moest dat kunnen.

En daarom probeer ik te genieten van elke dag. Van de kleine en van de grote dingen. En niet te veel denken aan morgen, overmorgen, volgende week. Want ik leef NU.

Pluk de dag.

Carpe diem.

Auteur: MyriamC

vrouw / moeder / oma / levensgenieter / wereldreiziger / #foreveronvacation Mijn motto: YOLO!

7 gedachten over “Carpe diem”

  1. Nu leven is DE boodschap, wat niet belet dat ik toch soms een ouderdomsangst bij mezelf bespeur bij het stijgen van de leeftijd….Ook ik kom uit een sterk geslacht, hopelijk doen de genen hun best?!Zo mooi, die foto! Ik herken de sfeer van de jaren '80.

    Like

  2. Mijn ouders zijn beiden 90 geworden, ik ga snel naar 70 en soms denk ik wel eens moet ik nog 20 jaar op een slechte dag, op een goede dag dank ik hoera ik heb nog even.Waar ik erg tegenop zie is het verval en dingen niet meer kunnen die nu ook aal lastiger gaan

    Like

  3. Ik denk dat iedereen van onze leeftijd die angst wel eens heeft. We hadden het er gisteren met de nichtjes en neven nog over tijdens de koffietafel. We hebben allemaal onze partner nog en zijn (relatief) gezond. In onze vriendengroep zijn er al verschillende zestigers weggevallen. Ik hoop ook op de goede genen.

    Like

  4. Ik denk dat 'het verval' de angst is van iedereen die ouder wordt. Ik kan jou ook alleen maar de goede genen van je ouders toewensen.

    Like

  5. Dank je voor je goede wens. Dat zit al redelijk goed, mijn ouders zijn tot het einde zelfstandig blijven wonen en werden meestal 10 jaar jonger geschat, ik een paar jaar.

    Like

Reacties zijn gesloten.