Catalunya lliure i independent

Neen, dit wordt geen politiek getint verslag van onze citytrip naar Barcelona van twee weken geleden. Al kan je er ter plekke echt niet meer omheen: de Catalanen willen en zullen vrij en onafhankelijk worden. Vier jaar geleden waren we voor het laatst in Barcelona en toen zag je al wel wat Catalaanse vlaggen en teksten her en der. Nu kan je er echt niet meer naast kijken. Gele strikjes, Catalaanse vlaggen, menukaarten eentalig Catalaans, … Ik gun het de Catalanen dat de droom die zij al eeuwenlang koesteren, snel vervuld zal worden.

Barcelona dus, een heerlijke stad. Langs de ene kant hip en trendy, langs de andere kant een stad die voor elke leeftijd iets in petto heeft. Omdat we Barcelona al eerder bezocht hadden, hebben we deze keer eigenlijk onze neus achterna gelopen. Ik had wel wat dingetjes op het programma staan en die hebben we netjes afgewerkt. Geen Sagrada Familia, geen Park Güell, geen Casa Milà (La Pedrera), geen Picasso museum en geen hop-on hop-off bus (I hate it). We wilden deze keer wat meer zien van de ontwerper/architect Lluís Domènech i Montaner.


Op onze eerste avond al hebben we een concert bijgewoond in het Palau de la Música Catalana. Wat mij betreft een van de mooiste gebouwen van Barcelona, van de hand van Montaner (UNESCO Werelderfgoed sinds 1997). Vorige keer hebben we de rondleiding met gids gedaan en een heel klein stukje muziek mogen horen. De akoestiek is er werkelijk heel bijzonder. Vandaar dat we persé een concert wilden bijwonen. Op het programma op 16 april: Trio Ludwig met kamermuziek van Beethoven voor piano, viool en cello. We hebben er heel erg van genoten. Moest je dit ooit van plan zijn … lang op voorhand reserveren is de boodschap.


Tijdens een van onze wandelingen over de Passeig de Gràcia passeerden we Casa Batlló, een van Gaudí’s meesterwerken. We waren er al eerder geweest, maar ik wou toch nog eens een keer binnen kijken en de fantasie van de meester bewonderen. De ‘skip the line’ rij was ellenlang en aan de ticket counter stond geen mens. Tickets ter plaatse kopen is wel 4 euro duurder dan online, maar het voordeel is dat je direct binnen mag. En omdat ik ons hotel via booking.com geboekt had, had ik een kortingsvoucher voor bijna alle bezienswaardigheden die mooi het verschil in prijs compenseerde. 
Tip: vergeet ‘skip the line’ tickets want je kan zeer lang staan wachten.


Van Casa Batlló wandelden we richting Casa Vicens, het eerste meesterwerk van Gaudí en een van de eerste gebouwen in modernisme català (vergelijkbaar met art nouveau/jugendstil) in Catalonië én in de wereld dat sinds 2005 op de UNESCO Werelderfgoedlijst staat. Veel kleur, ronde vormen, koepels, trompe-l’oeils, keramiek en mozaïeken. Op de permanente tentoonstelling staan een aantal maquettes van art nouveau gebouwen van andere architecten, o.a. van Victor Horta. Casa Vicens is na de jarenlange restauratie pas sinds kort toegankelijk voor het publiek. Zeker de moeite waard en (nog) niet druk.


Een ander gebouw dat we graag wilden zien was het Hospital de la Santa Creu i de Sant Pau, ook van de hand van Lluís Domènech i Montaner. Het is een enorm complex en een van de belangrijkste exponenten van het modernisme català. Het bestaat uit een hoofdgebouw en 27 paviljoenen – ondergronds door brede gangen met elkaar verbonden – waar de patiënten verzorgd werden. Veel ronde zalen, met heel veel fantasie doet het een klein beetje denken aan de oude ronde zalen in het Stuyvenbergziekenhuis in Antwerpen. En dezelfde kenmerken als het Palau de la Música: veel kleur, prachtige mozaïeken. UNESCO Werelderfgoed sinds 1997.


In de Catedral de la Santa Creu i Santa Eulàlia (La Seu) zijn we nog eens een kaarsje gaan branden voor onze overleden ouders. Het is een imposant gotisch bouwwerk met vijf monumentale portalen en veel zijkapellen met prachtige glasramen. Ook de Basilica Santa María del Mar in de wijk Born is de moeite waard om te bezoeken. Allebei prachtige voorbeelden van gòtic català.


We zijn ook een dag met de trein naar Montserrat geweest. Het Benedictijns klooster, Abadia de Montserrat, ligt hoog in de bergen, zo’n 45 km het binnenland in. Het klooster op zich is niet echt een parel van architectuur. De reden dat zoveel mensen dit klooster bezoeken is dat er hoog boven het altaar in de kloosterbasiliek een beeld staat van de zwarte madonna, ‘la Moreneta‘, patroonheilige van Catalonië. Het is een gouden beeld uit de 12de eeuw en er worden nogal wat mirakels toegekend aan de madonna. Ik vond het een beetje tegenvallen, allemaal nogal commercieel en buiten de basiliek en het museum eigenlijk niets te zien. Vergelijk het met Scherpenheuvel. Gelukkig was de omgeving wel heel mooi, maar de treinreis was lang (anderhalf uur enkel) en vooral het eerste stuk zeer eentonig. Het is pas nadat je overgestapt bent in de rack railway dat je zicht hebt op de bijzondere bergtoppen waartussen het klooster ‘verstopt’ zit.


We hebben rondgewandeld in het mooie Parc de la Ciutadella, we hebben bijna iedere dag geterrast in de zon op de strandboulevard in La Barceloneta, de Mercat de Santa Caterina en La Boqueria op de Ramblas bezocht, zo maar door de smalle straatjes gedwaald, lekker gegeten en gedronken, en geshopt natuurlijk. Voor onszelf en voor onze Kleine Man. Maar we hebben vooral vijf dagen heel veel gestapt, gemiddeld zo’n 14 km per dag. Ik wist niet eens dat ik dat kón! Geen wonder dat we ’s nachts heerlijk geslapen hebben in ons voortreffelijk boutique hotel.

Het was heerlijk om weer eens in Barcelona te zijn en te genieten van het mooie weer en de fantastische sfeer. Het was vast niet onze laatste keer.

Auteur: MyriamC

vrouw / moeder / oma / levensgenieter / wereldreiziger / #foreveronvacation Mijn motto: YOLO!

6 gedachten over “Catalunya lliure i independent”

  1. Oh ik wil ook weer een keertje terug, je bent op twee van mijn favo plekken geweest, toen ik er ooit was, 2x Barcelona gedaan, maar niet alles gezien, bij lange na niet, en Montserrat, deden wij met de auto, wauw, alleen die geur daar, van die olie met vis, yuk, hahahahaPrachtig, en ja zo lopen, dan loop je wel wat weg op een dag, heb ik ook al als ik in Amsterdam ben bijv. of Amersfoort, je hopt gewoon door omdat je zoveel ziet, heb je het amper in de gaten.X

    Like

  2. We hebben wat afgelopen inderdaad, zonder dat we het in de gaten hadden eigenlijk. Moest er hier iemand vragen om 14 km te gaan lopen, ik zou zeggen dat ie niet goed bij zijn hoofd is!

    Like

  3. Machtig hé Barcelona. Ik bezocht het al 2 keer en telkens opnieuw sta ik vol verwondering daar. Die Gaudi was toch wel méér dan een genie.

    Like

Reacties zijn gesloten.