Triest, intriest

Op een stuk land dat wij hebben, een beetje weg van de bewoonde wereld maar wel aan een privé weg, verbouwt onze zoon sinds enkele jaren groenten. Ajuinen, aardappelen, boontjes, erwtjes, wortels, pompoenen, courgetten, … Nu ja, zo’n beetje van alles. Het is voor hem de ultieme vorm van ontspanning.
Iedere zaterdag of zondag gaat hij wieden en oogsten wat er al geoogst kan worden.
Afgelopen zondag gaat hij weer en ziet direct dat meer dan de helft van de groententuin leeggehaald is. Alle pompoenen, courgetten en wortels zijn weg. En meer dan de helft van de aardappelen. Planten zijn gewoon kapot getrokken om – waarschijnlijk – in zo’n kort mogelijke tijd zoveel mogelijk mee te kunnen nemen.
Ik vind het zo erg voor hem. Hij steekt er niet alleen zijn geld, maar meer nog al zijn weinige vrije tijd in en dan komt een ordinaire dief alles weghalen. Waarom doen mensen dit? Blijf toch met je fikken van andermans spullen af! Blijf gewoon van andermans eigendom weg!
Hij heeft klacht neergelegd tegen onbekenden, maar veel meer kan hij niet doen. Hij kan er moeilijk zijn bed bij zetten.

Auteur: MyriamC

vrouw / moeder / oma / levensgenieter / wereldreiziger / #foreveronvacation Mijn motto: YOLO!

4 gedachten over “Triest, intriest”

  1. Ik vrees dat het er niet zal op beteren.Het mag dan wel niet, maar er volgt geen reactie als het wel gebeurt.

    Like

  2. Moeskopperij noemen ze dit. En als ze de dader vinden hangt er een ferme boete boven zijn hoofd. Maar ja vindt die dader maar! Wat een brutaliteit om zoiets te doen!

    Like

  3. Vonden wij ook. Neem dan één pompoen, maar geen 25. Of hang een briefje en vraag of je iets mag hebben. Mijn zoon had hem/haar met plezier wat gegeven. Maar dit is duidelijk bedoeld om verder te verkopen. Mijn man is al eens gaan kijken langs de huizen daar in de buurt of er groenten te koop worden aangeboden, maar niks gezien. Wie weet van hoe ver komt die …

    Like

Reacties zijn gesloten.