La Providence

Ik had veel goede dingen gelezen over dit restaurant … dat moest dus eens uitgeprobeerd worden.

Mooi interieur, veel privacy, super hartelijke ontvangst, zeer persoonlijke aanpak.

Naast een beperkte à la carte kaart wordt er gewerkt met een regelmatig wisselend menu ‘La Providence’ dat uit zes gangen bestaat. Hieruit kan je drie gangen kiezen, vier, vijf of alle zes. In het driegangenmenu kies je dus niet noodzakelijk een voor- en een hoofdgerecht (en dessert), maar je kan als je dat wil kiezen voor twee voorgerechten, een voorgerecht en een tussengerecht, een tussengerecht en een hoofdgerecht, enz.

 (Foto’s van smartfoon, zonder flits)

Omdat we ’s middags laat getafeld hadden kozen wij voor het driegangenmenu (44 euro) in de klassieke opstelling: voorgerecht, hoofdgerecht, dessert. Met aangepaste wijnen in een BOB-arrangement (drie halve glazen, 10,50 euro). De gastheer/sommelier is gepassioneerd door wijnen en dat merk je doordat hij er heel veel over weet te vertellen en omdat hij uitstekende wijnen uitgekozen had bij de gerechten. 

Er zaten best wat verrassende combinaties in de gerechten en ze waren zeer goed uitgebalanceerd. Mijn voorgerecht bijvoorbeeld was een salade van sneeuwkrab met gerookte aardappel, bleekselderij en limoen. Het knapperig frisse van de bleekselderij ‘werkte’ prima met de krab, de fijne blokjes gerookte aardappel en het fijne zuurtje van de limoendressing. De wijn die hierbij geschonken werd was een Emina Rueda 2013 (Verdejo en Viura).

Als hoofdgerecht had ik gebakken scholfilet met gemarineerd en zacht gegaard buikspek, knolselderpuree, spinazie en kalfsjus. Helaas was de kalfsjus veel te lang ingekookt en daardoor te geconcentreerd zodat hij erg overheerste bij de vis en de knolselderpuree. ‘Hoog op smaak’ mag, maar dit was er over. De smaak van de vis en van de fijne knolselderpuree viel helemaal weg. Jammer, en ik heb dit ook aan de gastheer gemeld. Ik had gevraagd om voor mij een rode wijn uit te schenken wat geen bezwaar was aangezien er in het gerecht toch wel wat aardse smaken zaten. Hier werd er gekozen voor een Bordeaux supérieur, Château de Lisennes 2009 (een blend van Merlot, Cabernet Sauvignon en Cabernet Franc).
Verrassend was dan weer het dessert: marquise van chocolade met caramel van rode biet en ambachtelijk roomijs. Vraag me niet hoe ze de caramel van rode biet gemaakt hadden, maar het was super lekker. En vooral de dessertwijn die hierbij geschonken werd was een schot in de roos: Elysium (Black Muscat). Van dit wijnhuis zou ik ook heel graag de Red Electra – een Black Muscat met een sprankeltje – een keer proeven.

Kortom: een restaurant met een zeer aangename sfeer, lekkere gerechten en heerlijke wijnen.

Auteur: MyriamC

vrouw / moeder / oma / levensgenieter / wereldreiziger / #foreveronvacation Mijn motto: YOLO!