Kwizien

Afgelopen zondag was de tweede keer dat we restaurant Kwizien bezochten. De reden was het mooie weer en het feit dat ze vorige keer een groot terras aan het aanleggen waren rondom het restaurant.

De ligging van Kwizien is prachtig, tussen de velden in de Brabantse polder en langsheen een zeer rustige weg. Hoewel het aangename en ruime terras aan de straatkant gelegen is, heb je absoluut geen last van het verkeer. Om de eenvoudige reden dat er nauwelijks verkeer langs komt!

We hebben hier niet slecht gegeten en ik heb eigenlijk voor beide keren een beetje dezelfde opmerkingen. Ze willen wel, maar ze kunnen niet. Even uitleggen … mijn hoofdgerecht was op de huid gebakken kabeljauw | Dijonaise | 3 x spinazie | aardappel mousseline. Dat was ook wat ik kreeg, maar alles was nogal ruw op het bord gesmeten, er zaten brokken in de veel te grote hoeveelheid mousseline, … het was geen fijn afgewerkt bord. Bovendien was alles veel te zout. En dat was ook het geval voor het voorgerecht en het tussengerecht. Ik kan best wat kruiding verdragen, maar te zout (het zeewier bij de zalmcarpaccio) of te pikant (de nobashi garnaal die bij de kreeftenbisque geserveerd werd) … mijn smaakpapillen zijn daar niet voor gemaakt. Ik hou van pure smaken: een garnaal die naar garnaal smaakt ipv naar chilipeper, enz. Het hoort ook absoluut niet bij het concept ‘Belgische keuken’. Pikant komt in de Belgische keuken niet voor. Punt.

Verder vind ik het ook te duur voor wat het is en dat heeft weer te maken met het feit dat ze wel een fijne keuken willen brengen, maar daarin toch tekortschieten.

Misschien ga ik nog wel eens terug om te lunchen want er staan ook salades, wokgerechten en tapas op de kaart.

PS. De eigenaar (chef?) van Kwizien was niet erg opgezet met mijn recensie die ik ook op Iens had geplaatst. Het zou slechte reclame zijn voor zijn zaak want ‘we zitten nog maar in de opstartfase‘. Duh! We hebben er begin dit jaar ook al gegeten, de opstartfase lijkt me dan al wel voorbij te mogen zijn. En dan nog, ik schrijf gewoon eerlijk neer wat ik vind. Vrijheid van meningsuiting heet dat.

Auteur: MyriamC

vrouw / moeder / oma / levensgenieter / wereldreiziger / #foreveronvacation Mijn motto: YOLO!