Sel Gris*, Knokke

Ik was deze week vrij en we vonden het, na ongeveer een maand binnen zitten, tijd geworden om een uitstapje te maken. Er werd mooi weer voorspeld – weliswaar koud, het is tenslotte nog putje winter – en dan roept de zee. Knokke werd het, en we namen ineens de gelegenheid te baat om nog eens een sterretje te doen. Mijn keuze was gevallen op Sel Gris in Duinbergen vanwege de uitmuntende kritieken op allerlei websites.

Sel Gris is een mooi restaurant dat op de Zeedijk gelegen is, aan het einde van Duinbergen, net voor de duinen.Het hele restaurant heeft zicht op zee, en vooral in de uitbouw vooraan geniet je voluit van het mooie uitzicht.

Een mooi uitzicht en prima bediening zijn natuurlijk belangrijk, maar het meeste belang hechten we toch aan wat er op het bord komt. En dat was van het begin tot het einde super, maar zoals in ieder sterrenrestaurant ook hier veel frutsels (amuses, friandises) en verder kleine porties. Meer dan genoeg voor mij, voor manlief had het iets meer mogen zijn.


We begonnen met een degustatie van olijfolie (4 verschillende soorten olijfolie bij het brood (+ boter, reuzel, peper en zout uiteraard) en maar liefst negen amuses! Ik kan ze niet meer allemaal opnoemen maar ik onthou vooral de meringue met mousse van aardpeer en zalmeitjes, de salade met alikruiken, de ramboutans gevuld met tartaar van gamba en het sap van de ramboutan, … Heerlijk!
Kanttekening: de tafeltjes voor twee zijn eigenlijk te klein om de hele reeks amuses op een ordelijke manier neer te zetten.

Nadien volgde dan ons viergangen lunchmenu … 

 

Zalm
wortel – sinaasappel – venkel

 

Oosterscheldepaling
fregola – avocado – komkommer – yuzu
Skrei
artisjok – inktvis – schaaldierenjus
 
 Appel – karnemelk – matcha thee
 
Bij de koffie werd er een snoepkar voorgereden waaruit we onze keuze mochten maken. Aangezien manlief een snoeper is, heeft hij gewoon van elk eentje gevraagd. De dame die ons bediende vond het niet eens gek! Ik heb het wat bescheidener gehouden. Vijf mignardises vond ik wel genoeg.
En bij het verlaten van het restaurant kregen we nog een doosje met pralines mee, ‘om thuis nog even na te genieten‘. Zeer attent!

Twee zaken hebben mij gestoord: de randen van de tafelkleedjes waren niet mooi gestreken. Ik weet dat dat komt doordat ze in de droogkast gezeten hebben, maar een beetje goede strijkdienst kan dit er wel uitmangelen. Ten tweede was ik niet wild van het servies. Het zag er mooi en strak uit, maar het bestek op de matte borden maakte een zeer storend geluid. Noem het muggenzifterij … blijkbaar was ik niet alleen met mijn bevindingen want ik hoorde de dame naast mij dezelfde opmerking maken over het servies.

Auteur: MyriamC

vrouw / moeder / oma / levensgenieter / wereldreiziger / #foreveronvacation Mijn motto: YOLO!

Eén gedachte over “Sel Gris*, Knokke”

Reacties zijn gesloten.