The saga continues …

Februari 2009: manlief wordt aangereden door een niet verzekerde bromfietser. Bromfietser legde een valse verklaring af als zou hij te voet zijn geweest en er geen sprake was van een bromfiets. Geen getuigen, zijn woord tegen dat van manlief. Rechtsbijstand ingeschakeld en een advocaat aangesteld.

Januari 2012: een doorbraak. Bij nog maar eens een verhoor (het vierde al in deze zaak) geeft tegenpartij eindelijk toe dat hij met een onverzekerd voertuig reed. Alvast één overwinning.

September 2013: de rechtbank doet uitspraak in het voordeel van manlief: tegenpartij is gehouden tot het betalen van de geëiste schadevergoeding. Jeuj! Tweede overwinning.Tegenpartij gaat niet in beroep. Meer nog, er komt gewoon totaal geen reactie.

Oktober 2013: tegenpartij wordt in persoon gedagvaard door de deurwaarder. Geen reactie van tegenpartij.

November 2013: deurwaarder laat roerend beslag leggen. Helaas … de waarde van de inbeslaggenomen goederen is ruim onvoldoende voor de vordering!

December 2013: advocaat gaat toch nog proberen een afbetalingsregeling te treffen. Het zal mij benieuwen. 

Wordt vervolgd na 15 januari, de dag waarop de goederen openbaar worden verkocht.

Auteur: MyriamC

vrouw / moeder / oma / levensgenieter / wereldreiziger / #foreveronvacation Mijn motto: YOLO!

6 gedachten over “The saga continues …”

  1. Ach toch ! Ik wil je de moed niet ontnemen, maar ik heb het al wel eerder meegemaakt. Ten eerste had hij geen verzekering voor zijn bromfiets, waarschijnlijk omdat er geen geld voor was (of prioriteiten zaten fout). De inbeslagname van de inboedel gaat niet veel of niks opbrengen. Een afbetalingsregel is ook al zoiets wat serieus fout kan lopen. Ze betalen misschien een keer, stappen naar een OCMW die jou dan op de hoogte stellen dat er geen verdere afbetalingen kunnen gebeuren, want de person heeft geen inkomen en geen bezittingen….. Blablabla.Enfin, hopelijk zit je er niet op te wachten want het zal mij verwonderen als je ooit een cent te zien krijgt. Maar hou ons zeker op de hoogte, ik ben benieuwd.

    Like

  2. We verwachten er ook niet veel van Patricia. Maar ik ben zo iemand die zich daarin vastbijt en niet lost. Of het nu iets opbrengt of niet. Hoewel het op zich mooi meegenomen zou zijn want de schadeclaim was aanzienlijk, maar eigenlijk waren wij het blijste met het feit dat die vent toch uiteindelijk toegegeven heeft dat hij de leugenaar was en niet Maurice. Want het was wel aan Maurice om te bewijzen dat die vent wel degelijk met een brommer reed.

    Like

  3. Is er niet zo'n soort fonds voor zo'n gevallen? het gemeenschappelijk waarborgfonds of iets dergelijks? en, het was een ongeval op weg naar het werk, komt de werkgever er dan niet in tussen? Succes toch nog !

    Like

  4. Het is een gecompliceerd dossier! Die man is tot drie jaar na de feiten blijven beweren dat hij te voet was. Als je wil trekken van het gewaarborgd motorfonds moet je een dossier indienen ten laatste één maand na de feiten. De advocaat heeft het nog geprobeerd, maar het is niet gelukt. Het was inderdaad een woon-werkongeval en de werkgever heeft de medische kosten en het loonverlies vergoed maar de morele schadevergoeding, blijvende invaliditeit en de materiële schade is voor de tegenpartij. Als je weet wat een degelijke mountainbike en goede fietskleding tegenwoordig kost … Met intresten en alles erbij zaten we toch al bijna aan een bedrag met vijf cijfertjes dat we nu mislopen! Ik vind het nog altijd niet fair dat zo iemand ongestraft kan blijven. De brave burger zal zich wel blauw betalen aan verzekeringen maar zo'n clown komt daar gewoon mee weg.

    Like

  5. tsja, en een kei kan je niet stropen he, ik vrees voor jullie dat je er niet te veel van zal terugzien 😦 😦

    Like

Reacties zijn gesloten.