Zomaar even weg

Maandag kreeg ik het in mijn kop om een paar dagen weg te gaan. Zomaar, niet te ver en niet te duur. In de Van der Valk herfstkrant – die we zondag meegenomen hadden toen we koffie waren gaan drinken bij Princeville – zag ik een interessante aanbieding: overnachting met ontbijt @ 29.95 per persoon in diverse vestigingen. We wilden al heel lang eens naar de regio Giethoorn, dus boekte ik een comfort kamer in het nabijgelegen Hotel Emmeloord. Een prima kamer trouwens, netjes en heel ruim. Idem voor de badkamer. En ’s morgens een uitgebreid ontbijtbuffet. Niks mis met Van der Valk.

Giethoorn dus. Mooi. Pittoresk. Lieflijk. We hadden dan ook uitstekend herfstweer tijdens onze wandeling door het ‘dorp’. Oh ja, erg rustig ook vanwege einde seizoen. Bijgevolg niet gemakkelijk om ’s middags een eetgelegenheid te vinden die open was. Uiteindelijk zijn we bij De Grachthof beland, een mooie zaak aan het Binnenpad.

Na Giethoorn zouden we 5 km gaan stappen in het Nationaal Park De Weerribben. Aan de vertrekplaats aangekomen zagen we dat het eigenlijk een wandeling was door zompig grasland. We hadden onze wandelbottines wel aan maar ik had geen zin in een zompige wandeling. Mijn voeten deden trouwens al pijn van de lange wandeling in Giethoorn.

Naar Urk dan maar. Ook pittoresk, maar buiten het haventje en het Ijsselmeer niet veel te zien daar. Wel heel kerkelijk had ik gelezen en dat werd bevestigd in de etalage van een boekhandel waar expliciet vermeld stond dat ze ook godsdienstige boeken hadden.

We zijn dan maar gaan inchecken, hebben nog even gerust op de kamer en zijn dan richting Emmeloord dorp gereden om te gaan dineren bij Le Mirage.

Aangenaam verrast waren we door dit restaurant. Aan de buitenkant is het helemaal niks (het ligt op de bovenverdieping, boven een Chinees restaurant). Binnen is het heel gezellig en warm ingericht. De ontvangst was gastvrij, het eten was lekker (éénmaal 4 gangen surprise menu voor manlief, éénmaal 4 gangen Euro-Toques menu voor mij met wijziging van het dessert) en de bijpassende wijnen waren lekker. Kortom, een fijne avond!

Donderdag was het grijs. Dat was aangekondigd, dus we waren niet teleurgesteld. Het was overigens droog, een prettige bijkomstigheid. Na het ontbijt togen we naar Lemmer. Niks te zien daar, zo dood als een pier zoals wij dat zeggen.

Volgende halte was de Orchideeënhoeve in Luttelgeest, een tip van een Facebook kennis. Het is een indoor gebeuren met een tropische tuin met veel groen en vijvertjes met koi karpers, een Lori-tuin waar de lori’s vrij rondvliegen en een vlindervallei waar het krioelt van de bontgekleurde vlinders. Het was er ook tropisch heet en tropisch vochtig en het deed me denken aan een vakantie jaren geleden in Guadeloupe toen we een wandeling maakten in het Tropisch Regenwoud en we al na een uur doorweekt waren. Niet van de regen, maar van het zweten.

Het effect in de Vlindervallei was zo’n beetje hetzelfde. Ik heb dus weer gezworen dat ik nooit nog een (echt) tropisch regenwoud betreed.

O ja, en dan was er natuurlijk ook nog de orchideeënkwekerij. De volgende keer dat ik nog eens een orchidee koop, zal ik niet meer zeuren over de prijs want ik weet nu hoe arbeidsintensief het is om orchideeën te kweken.

Onze laatste stop was Blokzijl. Ook weer zo’n pittoresk dorp. Net toen we weer de auto instapten begon het te regenen. Tijd om naar huis te rijden.

Auteur: MyriamC

vrouw / moeder / oma / levensgenieter / wereldreiziger / #foreveronvacation Mijn motto: YOLO!

8 gedachten over “Zomaar even weg”

  1. Ooit wil ik die kanten ook nog eens op. Maar dan verkies ik toch de lente, vermoed ik. Doodse dorpjes in een somber klimaat … neuh, dan maar lekker thuis. Met een wijntje en een boekje onder handbereik.

    Like

  2. Zijn jullie van Emmeloord naar Lemmer nog door het dorp Rutten gereden? Daar heb ik van mijn vijfde tot mijn zevende jaar gewoond. De plaatsjes die je bezocht zijn wel mooi maar die polder opzich vind ik helemaal niets.

    Like

  3. Ik hou net heel erg van de openheid van de polder. Je kan zo ontzettend ver zien, de lucht is er zo 'groot' zeg ik altijd. Komt waarschijnlijk omdat wij hier zo veel bos hebben. Het gras is toch altijd groener aan de overkant?

    Like

  4. Daar moet ik wel om lachen. Toen ik met Gis voor het eerst door de Wieringermeerpolder reed, dat was ook in de herfst, was ze vooral zeer verbaasd over de platheid van het landschap en de oneindige akkers met donkere klei. Dat had ze nog nooit gezien. Ze rijd er nog graag door. Net als de afsluitdijk, misschien ook een tip voor een tripje. Ruim dertig kilometer water aan beide kanten van de afsluitdijk. Ze was zeer onder de indruk. Polders en dijken, dat kennen ze in België niet. De eerste keren vond ze het fascinerend.Bert.

    Like

  5. Zie je wel? Ben ik toch niet abnormaal! ;-)Afsluitdijk hebben we al een paar keer gereden. Helemaal geweldig. Zelfs rijden over de Oesterdam hier in de Oosterschelde is al een klein feestje. Friesland vond ik ook zo mooi. Plat en heel veel lucht. Een kinderhand is gauw gevuld. 😀

    Like

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: