44 km in de benen

Jaja, ik heb mijn stalen ros nog eens van onder het stof gehaald. We wilden al langer eens met de fiets naar Antwerpen en vandaag was zo’n dag die daar wel geschikt voor was. De rit heen verliep voorspoedig. Op minder dan een uur zaten we al op het terras van het Felix Pakhuis. Het was er eigenlijk heerlijk rustig. Tot we aanzwellende muziek hoorden. Yep, de Antwerp Gay Pride parade kwam voorbij. Dat moesten we natuurlijk even van dichterbij gaan bekijken. Het was een heel vrolijke bedoening, met veel praalwagens en heel veel muziek a.k.a. lawaai.

Nog nooit heb ik zoveel holebi’s bij elkaar gezien, en ieder doet voor mijn part wat hij of zij wil, maar in het openbaar elkaar staan aflikken heeft niet mijn voorkeur. Niet voor homo’s en niet voor hetero’s. En al zeker niet als ze minstens 50+ zijn. Ik zal dan wel ouderwets zijn, maar ik was echt gechoqueerd. En ik heb er geen foto van!

Op de terugweg zijn we nog even langs de gloednieuwe Badboot gefietst. Ik vrees een beetje dat het, net zoals Bocadero weer iets voor een select publiek zal zijn. Er zit een restaurant bij, en een loungebar, en het ziet er allemaal zo gelikt uit dat ik jan-met-de-pet daar nog niet zie binnen gaan.

Met wind op kop hebben we de terugrit aangevat en zijn nog even bij Kandinsky in de tuin een laatste wijntje gaan drinken. Met een gevoelloos achterwerk zit ik nu in de zetel, en ik kom er niet meer uit voor de rest van de avond.

Auteur: MyriamC

vrouw / moeder / oma / levensgenieter / wereldreiziger / #foreveronvacation Mijn motto: YOLO!