Crisis?


Ik dacht het niet! We waren in Brussel vandaag. Ik had een lijstje met mogelijke lunchplekken die ons wel interesseerden, zes stuks. Ik kon niet reserveren want er stond eerst nog een bezoek aan de biopuncturist op het programma voor manlief. Soms duurt het kort, soms duurt het lang, niet te voorspellen.

We waren mooi op tijd in Brussel en togen gelijk naar Le Vismet, het eerste restaurant op mijn lijstje. “Complet” stond er op een bordje op de deur. Toch nog even gaan vragen of er misschien een uur of anderhalf uur later nog een tafeltje vrij kwam, maar helaas. Op naar Le Marmiton, nummer twee op het lijstje. Idem dito, volledig bezet. Zo zijn we het hele lijstje afgegaan en nergens konden we binnen. Het lijkt het kerstverhaal wel!

Ten langen leste zijn we zo maar ergens binnengestapt op de Steenkaai, L’Huitrière, waar we heel veel geluk hadden dat er twee mensen niet waren komen opdagen. We hebben er ook best lekker gegeten, een driegangen lunchmenu met als voorgerechten gegratineerde mosselen op een tomatencoulis (hij) en gerookte zalm (ik). Hoofdgerecht was voor beiden wilde zeebaars in een roomsausje met venkelcrème. Eén filet was gebakken op het vel, de andere gegrild op de andere kant. Lekker! We sloten af met een sorbet en zijn voor onze koffie naar het Café du Vaudeville gegaan.

Nadien nog wat rondgewandeld en gewacht op het fameuze klank- en lichtspel van de elektriciteitsmaatschappij. Klank hebben we niet gehoord en licht was er ook al niet veel. Ik snap niet dat er daar zo lyrisch over gedaan wordt. Tenzij er iets mis was met de installatie natuurlijk. Enfin, we waren er weer eens een dagje uit en dat vinden we altijd leuk.

Auteur: MyriamC

vrouw / moeder / oma / levensgenieter / wereldreiziger / #foreveronvacation Mijn motto: YOLO!