Hotel-Restaurant De Lubbelinkhof

Rond de klok van drieën checkten we in in het de dag voordien geboekte Hotel Lubbelinkhof in het kleine plaatsje Odoorn. Mooi hotel met 32 kamers in een omgevormde oude boerderij, zeer ruim opgezet, efficiënt personeel aan de receptie, en we kregen een grote kamer met ruime badkamer maar helaas … het was er zó koud toen we binnen kwamen. Dat is geen prettige ontvangst moet ik zeggen, want we hadden ons graag even opgefrist na de lange rit. We hebben onmiddellijk de radiatoren van slaapkamer en badkamer opengedraaid maar na een half uur kwam er nog steeds geen leven in. Even gemeld bij de receptie die er naar zouden kijken. Toen we na een paar uren terug kwamen van onze wandeling door het dorp en bezoek aan theeschenkerij Hertogin van Bedford was het nog steeds even koud in onze kamer. Ook op de gangen brandde de verwarming niet. Bleek dat deze pas ’s avonds wordt aangezet. Een bevestiging van het cliché “Hollandse zuinigheid”? Ik vond het in ieder geval niet prettig en ik vind dat ik in een 4-sterrenhotel waar ik genoeg voor betaal zelf mag bepalen hoe warm of hoe koud ik het wil hebben in mijn kamer. Qua klant-/servicegerichtheid gaan ze hier wel de mist in.

Voor ’s avonds hadden we een tafel gereserveerd in het restaurant van het hotel. Helaas was het te koud om buiten te eten, maar het restaurant is best wel sfeervol. Het is bijna geheel uitgevoerd in écru/beige tinten wat het heel fris maakt. Op de vloer ligt er donkerblauw vast tapijt. Hier en daar staan er enkele grote bloemstukken. De ruimte kan dit wel hebben. De tafels zijn gedekt met smetteloos wit linnen en de stoelen zijn écru gestoffeerd. Mooi maar niet erg praktisch want de stoelen waren zeer vuil: ingedroogde vlekken op de zittingen, zwart aan de armleuningen. Nu ja, ik ben daar misschien wat moeilijk in maar ik vind dat dit niet kan in een verder stijlvol restaurant.

We kozen allebei voor het aspergemenu (3 gangen), zij het met elk een ander hoofdgerecht. Om te beginnen kregen we een stengel met maanzaad toen ons glas wijn werd geserveerd. Voor ons geen traditonele wat vlakke Pinot Blanc, daar zijn we niet zo gek op, maar een smaakvolle Australische chardonnay. Lekker als aperitief én bij de asperges. Al snel volgde de amuse: een glaasje met daarin een mousse van ei en twee slierasperges. Nooit eerder rauwe asperges gegeten, maar dit was erg lekker. Daar hadden we veel meer van gelust.

We vervolgden onze maaltijd met als voorgerecht gemarineerde asperges met gerookte zalm en een gepocheerd eitje. Het was even wachten en toen kwamen er twee borden op tafel met asperges en een gepocheerd ei, maar zonder gerookte zalm! Slordigheidje van de keuken. Tegen de tijd dat ook de zalm geserveerd werd, was ons gepocheerd ei al helemaal uitgelopen en koud. Jammer dus. Hierbij kregen we een dikke snee toast en een schaaltje met gele boerenboter. Over de asperges was een wat zoetige chutney-achtige ‘saus’ gedruppeld. Wij konden de smaak niet achterhalen, maar het was wel lekker.

Bij ons hoofdgerecht hadden wij graag een rode wijn. Niet eenvoudig bij asperges, en dat vond ook de jongeman van de bediening. Hij haalde zijn collega erbij. Die stelde ons een Fleurie voor, en die vonden wij wel geschikt. Hij was licht, fruitig en fris en misstond niet bij de asperges.
Ikzelf had gekozen voor de klassieke asperges à la flamande: met beenham, ei, gekookte krieltjes en botersaus. Zeven mooie asperges met smaakvolle ham en garnituur kreeg ik. De asperges waren perfect gegaard, het was gewoon een goed gerecht.
Echtgenoot had gekozen voor op drie manieren bereide asperges met een huisgemaakte lamsham en een thijmsaus. Twee gekookte asperges, twee gebakken asperges en twee asperges in beignet (gefrituurd). Ik vond het er niet erg smakelijk uitzien, maar manlief is een alleseter en die vond het lekker.

We waren overigens blij dat we geen diner arrangement geboekt hadden want de ‘menukeuze’ was zeer beperkt hoorde ik aan de tafels naast ons. Zo beperkt dat één koppel uiteindelijk à la carte heeft gegeten.

Als laatste kwam het verrassingsdessert: een taartje van kwark en aardbeien, een mini donut met aardbeienroom en yoghurtijs met basterdsuiker in een soepje van rode vruchten. Dit werd opgediend op een plat bord wat, gezien het soepje, niet zo handig was. Het taartje had weinig smaak, het yoghurtijs was wat zurig. Ik ben nu eenmaal geen liefhebber van yoghurtijs. De donut was wel erg lekker en het soepje was gemaakt van diepvriesvruchtjes. Verder niks mis mee, zo doe ik het thuis ook.

We hebben gewoon goed gegeten in de Lubbelinkhof, zonder franjes en zonder veel fantasie. Dat lag misschien wel aan onze keuze hoewel ik vind dat je met asperges veel meer kan doen dan dat wat de keuken hier doet. In ieder geval besloten we voor de volgende avond toch een ander restaurant uit te kiezen. Er zijn er tenslotte meer dan genoeg in de omgeving.

Die koude kamer zit me echter nog wel dwars, ondanks de mail die ik vanochtend ontving met de melding dat de buitenvoeler de verwarming pas laat aanslaan als de buitentemperatuur onder de 21° zakt. Wat ben ik ermee als het buiten 28° is (en dat was het) maar dat mijn noordgerichte kamer ijskoud is? Daar zouden ze dringend wat aan mogen doen. Aan de andere kant ook wel weer een voordeel want de kamers hebben geen airconditioning, wat ik ook al niet normaal vind voor een 4-sterrenhotel.

En dan als laatste nog even klagen over de afbakspullen aan het ontbijt. Dat heeft toch helemaal geen stijl? Zeker niet als je weet dat er 100 meter verderop een warme bakker zit, eentje die zelfs op zondag open is!

Weer:
donderdag: 23° – zonnig
vrijdag: 28° – zonnig
zaterdag: 28° – zonnig

Auteur: MyriamC

vrouw / moeder / oma / levensgenieter / wereldreiziger / #foreveronvacation Mijn motto: YOLO!

3 gedachten over “Hotel-Restaurant De Lubbelinkhof”

  1. Het is het enige 4-sterrenhotel in de omgeving en het kreeg goede kritieken overal. Ik denk dat wij gewoon verwend zijn.

    Like

Reacties zijn gesloten.