Poezenleed


In een eerder stukje schreef ik al dat onze Mop blind is. Voor de rest gaat het best goed met haar. Ze loopt niet meer overal tegenaan en weet goed haar weg te vinden binnenshuis.
Helaas is onze Zino nu ook blind. Bij hem is het echt heel snel gegaan, op een paar weken tijd eigenlijk. En nu loopt hij dus overal tegenaan, en hij is heel angstig geworden. Van het minste geluid schrikt hij op. Van de stoere kater schiet er op dit moment niet veel meer over. Ik vind het ook vreemd dat hij nu wel zijn moeder opzoekt en hoewel ze voordien nooit vriendjes zijn geweest liggen ze nu heel dikwijls dicht bij elkaar te slapen op de zetel. Alsof ze elkaar nu wel nodig hebben.

Auteur: MyriamC

vrouw / moeder / oma / levensgenieter / wereldreiziger / #foreveronvacation Mijn motto: YOLO!

Eén gedachte over “Poezenleed”

  1. Oh Mym, this is so sad! Thank goodness he has his mother.. her calm will hopefully work on him and he will relax eventually. Poor babies, kiss them for me ~

    Like

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: